Susan Werner — Last of the Good Straight Girls songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Last of the Good Straight Girls" van Susan Werner.
Songteksten
Once in a while in my living room
I look up at your face
The man in the hand-painted photograph
I know you from someplace
What comes so hard from history
Comes so easy to my pen
And I keep signing your name
While the world stays the same around you
I keep signing your name
Is that all that remains of us?
Year after year in the shrinking walls
Nothing to the exchange
Wood in the smiles at the holidays
And your kiss that fit me strange
What comes so hard from history
Comes so easy to my pen
And I keep signing your name
While the world stays the same around you
I keep signing your name
Is that all that remains of us?
You gave the truth to the lie, turned your eyes to the sky
Looked away when I looked your way
There’s a myth in the air, it’s too late to repair
But you look at me anyway
Now where the kiss and the smile would be
The distance lies instead
Nine hundred miles of what might have been
And a world of things much better left unsaid
And I keep signing your name
While the world stays the same around you
I keep signing your name
Is that all that remains of us?
Songtekstvertaling
Af en toe in mijn woonkamer
Ik kijk naar je gezicht.
De man op de handgeschilderde foto
Ik ken je ergens van.
Wat komt er zo hard uit de geschiedenis
Komt zo gemakkelijk naar mijn pen
En ik blijf je naam tekenen.
Terwijl de wereld hetzelfde blijft om je heen
Ik blijf je naam tekenen.
Is dat alles wat er van ons over is?
Jaar na jaar in de krimpende muren
Niets aan de ruil.
Hout in de glimlach tijdens de feestdagen
En je kus die me past vreemd
Wat komt er zo hard uit de geschiedenis
Komt zo gemakkelijk naar mijn pen
En ik blijf je naam tekenen.
Terwijl de wereld hetzelfde blijft om je heen
Ik blijf je naam tekenen.
Is dat alles wat er van ons over is?
Je gaf de waarheid aan de leugen, draaide je ogen naar de hemel
Keek weg toen ik jouw kant op keek.
Er hangt een mythe in de lucht, het is te laat om te repareren.
Maar je kijkt toch naar me.
Nu waar de kus en de glimlach zou zijn
De afstand ligt in plaats daarvan
Negenhonderd mijl van wat had kunnen zijn
En een wereld van dingen veel beter onbesproken gelaten
En ik blijf je naam tekenen.
Terwijl de wereld hetzelfde blijft om je heen
Ik blijf je naam tekenen.
Is dat alles wat er van ons over is?