Сурганова и Оркестр — Среди огней songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Среди огней" van Сурганова и Оркестр.
Songteksten
Среди огней ночного Петербурга
По бесконечной скатерти дорог,
Вперегонки играя с собственною тенью,
К тебе спешу, когда я одинок.
Еще не распахнул свои объятья
Над мрачною Невой Дворцовый мост,
Уже мне не пошлют свои проклятья
Полсотни красных сторожей дорог.
В твоем окне недельная усталость,
Твой дом и все вокруг желает тишины.
Ее я не нарушу, только малость
Побуду около, уйду от суеты.
Вокруг дома и пыльные помостки,
Которые венчают двери в рай.
Закрыты души на замки и кнопки,
В эфире города отборнейшая брань,
Как много лишнего всего и привозного.
Заполонен вокзал, и корчатся в углах
Мои дома — немолодые горожане
В обшарпанных вонючих чердаках.
Мне больно видеть, как рождаются уроды,
Когда слепым не уступают мест,
Когда забытые, израненные души
В бессильи выбирают крест.
Мне наплевать, о чем кричат газеты.
Да мы разуты и пока раздеты,
Но толку не видать от проповедей сих,
Пока мы не научимся любить.
И я пою, чтоб не срывать свой гнев на кулаках,
И я пою, чтоб не остаться в дураках.
И я пою, про что не напишу в письме,
Пою про то, о чем молчу тебе.
Среди огней ночного Петербурга
По бесконечной скатерти дорог,
Вперегонки играя с собственною тенью
К тебе спешу, когда я одинок.
Songtekstvertaling
Tussen de lichten van St. Petersburg ' s nachts
Op een eindeloos tafelkleed van wegen,
Racen met je eigen schaduw,
Ik kom naar je toe als ik alleen ben.
Ik heb mijn armen nog niet geopend
Boven de dark Neva rivier, Palace bridge,
Ze sturen me hun vervloekingen niet meer.
Vijftig Red road bewakers.
De vermoeidheid van een week hangt voor je raam.,
Je huis en alles eromheen wil stilte.
Ik zal het niet breken, maar een beetje
Blijf in de buurt, ga weg van de drukte.
Rond het huis en stoffige platforms,
Die de deuren naar het paradijs kronen.
Gesloten van geest met de sloten en knoppen,
Op de lucht van de stad het meest choicest misbruik,
Hoeveel extra dingen en geïmporteerd.
Het station is vol, en ze kronkelen in de hoeken
Mijn huizen zijn burgers van middelbare leeftijd.
In shabby, stinkende capriolen.
Het doet me pijn om freaks geboren te zien worden.,
Als de blinden hun plaats niet opgeven,
Wanneer vergeten, gewonde zielen
Kies in impotentie het kruis.
Het kan me niet schelen wat de kranten zeggen.
Ja, we zijn naakt en nog steeds uitgekleed.,
Maar deze preken hebben geen zin.,
Tot we leren liefhebben.
En ik zing, om mijn woede niet te uiten op mijn vuisten.,
En ik zing om niet voor gek te worden gezet.
En ik zing, waarover ik niet zal schrijven in de brief,
Ik zing over wat ik je niet vertel.
Tussen de lichten van St. Petersburg ' s nachts
Op een eindeloos tafelkleed van wegen,
Racen met je eigen schaduw
Ik kom naar je toe als ik alleen ben.