Sun Of The Sleepless — Thou, Whose Face Hath Felt The Winter´s Wind songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Thou, Whose Face Hath Felt The Winter´s Wind" van Sun Of The Sleepless.
Songteksten
O thou, whose face hath felt the winter’s wind,
Whose eyes has seen the snow-clouds hung in mist,
And the black elm tops 'mong the freezing stars,
To thee the spring will be a harvest time.
O thou, whose only book has been the light
Of supreme darkness which thou feddest on O thou, whose only book has been the light
Of supreme darkness which thou feddest on Night after night when phaebus was away,
To thee the spring shall be a triple morn.
O thou, whose face hath felt the winter’s wind,
Whose eyes has seen the snow-clouds hung in mist,
And the black elm tops 'mong the freezing stars,
To thee the spring shall be a harvest time.
O thou, whose face hath felt the winter’s wind,
Whose eyes has seen the snow-clouds hung in mist,
O thou, whose only book has been the light
Of supreme darkness which thou feddest on Night after night when phaebus was away,
To thee the spring shall be a triple morn.
O fret not after knowledge — I have none,
And yet my song comes native with the warmth.
O fret not after knowledge — I have none,
And yet the evening listens.
He who saddens at thought of idleness cannot be idle,
And he’s awake who thinks himself asleep.
O thou who bent in all the autumn-storms,
Like the trees at the moor amidst the woeful winds.
To thy wretched heart the spring shall be a triple morn —
Alas! I still long for it! I long for it!
Songtekstvertaling
O jij, wiens gezicht de wind van de winter heeft gevoeld,
Wiens ogen de sneeuwwolken in de mist hebben gezien,
En de zwarte elm tops ' mong de ijskoude sterren,
Voor jou is de bron een oogsttijd.
O jij, wiens boek is het licht?
Van de duisternis, die gij aanroept, O gij! wiens boek slechts het licht is.
Van de duisternis, die gij nacht na nacht waart, toen phaebus weg was.,
Voor jou is de bron een drievoudige morgen.
O jij, wiens gezicht de wind van de winter heeft gevoeld,
Wiens ogen de sneeuwwolken in de mist hebben gezien,
En de zwarte elm tops ' mong de ijskoude sterren,
Voor jou is de bron een oogsttijd.
O jij, wiens gezicht de wind van de winter heeft gevoeld,
Wiens ogen de sneeuwwolken in de mist hebben gezien,
O jij, wiens boek is het licht?
Van de duisternis, die gij nacht na nacht waart, toen phaebus weg was.,
Voor jou is de bron een drievoudige morgen.
O wees niet bang na kennis — Ik heb geen,
En toch komt mijn lied inheems met de warmte.
O wees niet bang na kennis — Ik heb geen,
En toch luistert de avond.
En wie een slechte gedachten heeft, die zal niet ijdel zijn.,
En hij is wakker die denkt dat hij slaapt.
O gij die in al de herfstststststormen boog,
Zoals de bomen bij de heide temidden van de vreselijke winden.
In uw ellendige hart zal de bron een drievoudige morgen zijn. —
Helaas! Ik verlang er nog steeds naar! Ik verlang ernaar!