Suidakra — A Menhirs Clay songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Menhirs Clay" van Suidakra.
Songteksten
For thousand aeons
abiding the time
so silent and mute
the wind murmurs a tale
The wise of yore
evoked the spirits
to see the arcanum
but ay they failed
A witness of wyverns
elfs and sylvan glory
a petrified story of
… ancient realms
Thy mind of stone
a secret that accelerates
The tides of time
awaken by moonlight
when a bard reminds a tale
A fresh gale defeats my enchanted mind
farewell to my delight
but when the moon rises again
in my dreams, I will fight
Oh can you see the dancing shadows?
the fairy — ring right there behind the trees?
close your eyes …
4. And another cist looms
So I reel away to a vale
of cists in front of me endless buried names of forlorn games
wilting I fall to the ground
unable to reach the gate
the stones on which he lain all knew his name
Fare you well my mother
I shall search your flames
in the four winds of the land
Fare you well my dear son
Never forget the end
I awake by moonlight
under a lorn tree
a forgotten might
forces me to the sea
By a lonly seashore
a fair young naiad beholds me the spray whispers my name
I laud her embrace, my wild young sea
So In desperate longing I take my path
unable to turn around
a forgotten might lames my will
But in my dreams I can hear her voice
a flame in the dark
a forgotten might makes me chill
By a lonly tree
a fair maiden beholds me Eyes of soil, a sylvan goddess
her beauty lames my forlorn heart
silently the stones whisper a name
I laud her embrace like a fuddled bard
So In desperate…
By a bleak ghastly ch&aign
a gibbous moon illuminates
staring eyes in the wind
burning like infernal blazes
I will never laud her cold embrace
But her flames calls my name
Songtekstvertaling
Duizend eeuwen lang.
de tijd in acht nemen
zo stil en stil
de wind mompelt een verhaal
De wijze van vroeger
riep de geesten op
om het arcanum te zien
maar ze faalden.
Een getuige van wyverns
Elfen en sylvan glory
een versteend verhaal van
... oude rijken
Uw geest van steen
een geheim dat versnelt
De getijden van de tijd
wakker worden door maanlicht
wanneer een bard aan een verhaal herinnert
Een verse Storm verslaat mijn betoverde geest
vaarwel naar mijn vreugde
maar als de maan weer opkomt
in mijn dromen zal ik vechten
Zie je de dansende schaduwen?
de feeënring achter de bomen?
doe je ogen dicht. …
4. En nog een cist weefgetouwen
Dus ik spoel weg naar een vallei
van cists voor me eindeloze begraven namen van verloren spelletjes
verwelken ik val op de grond
kan de poort niet bereiken
de stenen waarop hij lag wisten allemaal zijn naam
Vaarwel, mijn moeder.
Ik zal je vlammen doorzoeken.
in de vier winden van het land
Vaarwel, mijn lieve zoon.
Vergeet nooit het einde
Ik ontwaak bij maanlicht.
onder een lornboom
een vergeten macht
dwingt me tot de zee
Door een eenzame kust
een jonge naiad ziet me de spray fluistert mijn naam
Ik bewonderde haar omhelzing, mijn wilde jonge zee
Dus in wanhopig verlangen neem ik mijn pad
kan niet omdraaien
een vergeten m ' n testament.
Maar in mijn dromen kan ik haar stem horen
een vlam in het donker
een vergeten kracht doet me chillen
Door een eenzame boom
een schone maagd aanschouwt mijn ogen van aarde, een sylvan godin
haar schoonheid neemt mijn verloren hart.
stilletjes fluisteren de stenen een naam
Ik heb haar omhelsd als een bard.
Zo wanhopig…
Door een sombere, afgrijselijke ch&aign
een gibbous maan verlicht
starende ogen in de wind
brandend als helse vlammen
Ik zal nooit haar koude omhelzing prijzen.
Maar haar vlammen roepen mijn naam