Ступени — Анна songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Анна" van Ступени.
Songteksten
Анна
Ночь застала в пути меня.
Одинокий костер впереди
Вижу, путник сидит у огня.
Решаюсь к нему подойти
«Здравствуй, я тебя ждал»
Мне смутно знакомо лицо
Этот голос, как губы поджал он Эти скулы с косым рубцом
Я сажусь, испугавшись почти
Очень медленно, как во сне,
А он всё смотрит и всё молчит
Будто знает всё обо мне
Время встало и так тепло
Будто Бог меня спрятал в ладонь
И так тихо и так светло
Между нами танцует огонь
Мы знакомы сто тысяч лет
Вот бы вечность так коротать!
Только чувствую скоро рассвет
Сто вопросов хочу задать
Но… Короток был ответ:
«Ты думаешь, всё потеряла,
что обратной дороги нет? Нет,
Это путь от конца до начала.
Это путь не вперед, а назад — домой
Это путь не вперед, а назад — домой…"
Солнце ясное,
Прилетела ястребом
Кланяться тебе на высокие скалы
Солнце мудрое,
Вечер утро ли Нет покоя мне — ой, устала
Там за лесом дремучим,
Где на вершинах спят тучи
И горы величественно немы
На тропинке горной
Повстречался мне гордый
Не то человек, не то демон
Глаза бездонны
И волос бушуют волны
На холодном горном ветру
Он смотрел так странно
И назвал меня Анной
Молвил: Прости, что умру к утру,
А еще сказал: Ворон
Прилетит, мол, скоро
Принесет мой последний привет
О, Солнце милое,
Всегда его любила я Искала столько лет
Солнце ясное,
Прилетела ястребом
Кланяться тебе на высокие скалы.
Songtekstvertaling
Anna.
De nacht betrapte me onderweg.
Een eenzaam vuur voor ons.
Ik zie de reiziger bij het vuur zitten.
Ik besloot hem te benaderen.
"Hallo, Ik heb op je gewacht."
Ik herken vaag het gezicht.
Die stem, zoals zijn lippen die jukbeenderen zuiverden met een schuine litteken.
Ik zit rechtop, bijna bang
Heel langzaam, zoals in een droom,
Maar hij blijft zoeken en zegt nog steeds niets.
Alsof ze alles over me weet.
De tijd is om en zo warm
Het was alsof God me in de palm van zijn hand had verborgen.
En zo stil en zo helder
Tussen ons twee dansend vuur
We kennen elkaar al honderdduizend jaar.
Ik wou dat ik de eeuwigheid zo kon doorbrengen.
Ik voel dat de dageraad komt.
Honderd vragen die Ik wil stellen
Maar ... het antwoord was kort:
"Je denkt dat je alles kwijt bent,
dat er geen weg terug is? Geen,
Dit is de weg van het einde naar het begin.
Dit is geen weg vooruit, maar terug naar huis.
Dit is geen weg vooruit, maar terug naar huis..."
De zon is helder,
Ze vloog als een havik.
Buig voor je op hoge rotsen
De zon is wijs,
Avond ochtend of er geen rust is voor mij-Oh, moe
Voorbij het dichte bos,
Waar de wolken slapen op de toppen
En de bergen in zwijm vallen.
Op het bergpad
Ik heb een trotse man ontmoet.
Een man of een demon.
De ogen zijn bodemloos
En haargolven.
In de koude bergwind
Hij zag er zo vreemd uit.
En hij noemde me Anna.
Hij zei: "Het spijt me dat ik morgen dood ben.",
En Hij zei:
Zullen komen, zeggen ze, spoedig
Breng mijn laatste groeten.
Oh, de zon is zoet,
Ik heb altijd van hem gehouden. Ik zoek hem al jaren.
De zon is helder,
Ze vloog als een havik.
Buig voor je op hoge rotsen.