Strawbs — The Battle songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Battle" van Strawbs.
Songteksten
In the early dawn the Bishop’s men
Shivered in the damp
But the shiver came not from the cold
And spread throughout the camp
The trembling horses sensed the fear
Of silent thoughtful men
Who prayed that wives and families
Might see them once again
The bishops sent a dawn patrol
To investigate the weight
Of forces at the King’s command
Ensconced behind the gate
The ground mist hid the patrol’s approach
As they drew close enough to show
The sentries on the battlements
And an archer drew his bow
From the topmost tower a sentry fell
As an arrow pierced his skull
And his headlong flight into the moat
Seemed that of a gull
The patrol reported little
There was nothing much to see
But the strong and silent castle
A symbol of the free
The King’s men took communion
As the first rays of the sun
Lit up the castle’s gloomy walls
The fatal day begun
From the castle green the rooks took flight
To the high trees in the east
To their carrion minds the battlefield
Set a table for a feast
A tide of black, the Bishop’s men
Equality their right
Swarmed like ants across the hill
Their aim at last in sight
The King’s men dressed in purest white
Were driven back by force
And the fighting grew more violent
As the battle took its course
The Bishops gave the order
No mercy to be shown
The sacrifice will reap rewards
When the King is overthrown
The sight of children lying dead
Made hardened soldiers weep
The outer walls began to fall
They moved towards the keep
The rooks surveyed the battlefield
Their hungry beady eyes
Reveled in the sight of death
Showing no surprise
The pressure mounted steadily
As the Bishops neared the gate
And the desperate King called to his knights
It’s your lives or the State
When the anxious King began to fail
As many thought he might
The Queen ran screaming round the walls
And urged the men to fight
The Bishop’s men were tiring
As the afternoon drew late
And the King’s men lowered the drawbridge
And poured out through the gate
They fought their way across the bridge
The men like falling leaves
Or ears of corn that fall in swathes
The vicious sickle cleaves
The tide receded up the hill
The waste of reclaimed land
Once decaying swamp became
A shore of pure white sand
A blinded priest was seen to bless
Both dying and the dead
As he stumbled around the battlefield
His cassock running red
If uniform were black or white
His eyes could never see
And death made no distinction
Whatever man he be As darkness fell both camps withdrew
Their soldiers slain like cattle
Leaving the rooks to feast alone
The victors of the battle
At evensong both camps reviewed
Their sad depleted ranks
As survivors of the battle
Gave God their grateful thanks
Songtekstvertaling
In de vroege ochtend de mannen van de bisschop
Rillingen in het vocht
Maar de rillingen kwamen niet van de kou.
En verspreid over het hele kamp
De bevende paarden voelden de angst.
Van stille attente mannen
Die bad dat vrouwen en families
Misschien zien we ze nog eens.
De bisschoppen stuurden een ochtendpatrouille.
Om het gewicht te onderzoeken
Van troepen onder bevel van de koning
Verscholen achter de poort
De grond mist verborg de aanpak van de patrouille.
Toen ze dichtbij genoeg kwamen om te laten zien
De wachters op de kantelen
En een boogschutter trok zijn boog
Van de bovenste toren viel een schildwacht.
Zoals een pijl zijn schedel doorboorde.
En zijn vlucht naar de gracht.
Leek op een meeuw.
De patrouille meldde weinig.
Er was niet veel te zien.
Maar het sterke en stille kasteel
Een symbool van de Vrijheid
De mannen van de koning gingen ter communie.
Als de eerste zonnestralen
Verlichtte de sombere muren van het kasteel
De fatale dag begon
Van het kasteel groen vluchtten de rooks.
Naar de hoge bomen in het oosten
Voor hun carrion minds het slagveld
Een tafel dekken voor een feestmaal
Een vloed van zwart, de mannen van de bisschop
Gelijkheid hun recht
Zwermen als mieren over de heuvel
Hun doel is eindelijk in zicht
De mannen van de koning gekleed in zuiver wit
Werden met geweld teruggedreven.
En de gevechten werden gewelddadiger.
Terwijl de strijd zijn loop nam
De bisschoppen gaven de opdracht
Geen genade te tonen
Het offer zal vruchten afwerpen.
Als de koning wordt omvergeworpen
De aanblik van dode kinderen
Laat geharde soldaten huilen.
De buitenmuren begonnen te vallen.
Ze gingen naar de keep.
De rooks bespieden het slagveld.
Hun hongerige kraaloogjes
Geniet van de dood.
Geen verrassing.
De druk nam gestaag toe
Toen de bisschoppen de poort naderden
En de wanhopige koning riep naar zijn ridders
Het is jullie leven of de staat.
Toen de angstige koning begon te falen
Zoals velen dachten dat hij dat zou doen.
De Koningin Rende schreeuwend rond de muren
En spoorde de mannen aan om te vechten.
De mannen van de bisschop waren vermoeiend.
Toen de middag laat werd
En de mannen van de koning lieten de ophaalbrug zakken.
En door de poort uitgegoten
Ze vochten zich een weg over de brug
De mannen houden van vallende bladeren.
Of oren van graan dat in stukken valt
De gemene sikkelhazen
Het tij trok de heuvel op.
Het afval van teruggewonnen land
Eens rottend moeras werd
Een kust van puur wit zand
Een blinde priester werd gezien om te zegenen.
Zowel dood als dood
Toen hij rond het slagveld strompelde
Zijn soutane loopt rood
Als het uniform zwart of wit was
Zijn ogen konden nooit zien
En de dood maakte geen onderscheid
Welke man hij ook is als de duisternis viel trokken beide kampen zich terug.
Hun soldaten gedood als vee
Laat de roeken alleen feesten
De overwinnaars van de strijd
Op de avond van beide kampen bekeken
Hun trieste uitgedunde gelederen
Als overlevenden van de strijd
God zij dank.