Stornoway — (A Belated) Invite to Eternity songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "(A Belated) Invite to Eternity" van Stornoway.
Songteksten
It was late last night
And all the band were sleeping
It was late last night
I was listening to To the generators humming
To the tent-zipping drunk
Quipping, guy-rope tripping
And in the gathering dew
I was lucid as a floodlight
I was thinking of you
But now I’m back here before you
You can see me shaking
Cos in that moment I knew
I just knew, I just knew, I just knew
Forty seasons have flown
Since I first sat down beside you
In a crowd on our own
And how one person could thrill me Occupy me and fulfill me I could never have known
I could never have known
How in the first of our autumns
We’d be falling so steeply
We could share so completely
How in the third of our summers
When you first tried to leave me You could cut me so deeply
I could never have known
And on my wilderness journeys
With your compass still in me All the shelters were empty
Through the longest of winters
When I called you downriver
But you gave me no answer
And I feared for my mind
Until the first signs of springtime
You were sick and I saw you
And how much you’d missed me Now in our eleventh autumn
You are blonde from the summer
And I’m back here before you
And you see me shaking
Will you go with me, my love?
From here together
From this quiet rented house
Will you go with me, my love?
To face together
Every rise and every slow decline
Will you go with me Through dream and fantasy?
Through the open fields
And tangled valleys
Will you go with me Through grief and ecstasy?
And every shade between
The cold morning stars
And the deep blue sea
Songtekstvertaling
Het was laat gisteravond.
En de hele band sliep.
Het was laat gisteravond.
Ik hoorde de generatoren neuriën.
Naar de tent-zippend dronken
Quipping, guy-rope tripping
Bij de Dauw van de samenkomst.
Ik was helder als een floodlight.
Ik dacht aan jou.
Maar nu ben ik hier terug voor jou.
Je kunt me zien trillen.
Want op dat moment wist ik
Ik wist het gewoon.
Veertig seizoenen zijn gevlogen
Sinds ik voor het eerst naast je zat
In een menigte op onze eigen
En hoe één persoon me kon opwinden me bezig te houden en me te vervullen kon ik nooit geweten hebben
Ik had het nooit kunnen weten.
Hoe in de eerste van onze herfst
We zouden zo steil vallen.
We zouden zo volledig kunnen delen.
Hoe in de derde van onze zomers
Toen je me voor het eerst probeerde te verlaten, kon je me zo diep snijden.
Ik had het nooit kunnen weten.
En op mijn wildernis reizen
Met je kompas nog in me waren alle schuilplaatsen leeg.
Door de langste winters
Toen ik je stroomafwaarts riep
Maar je gaf me geen antwoord.
En ik vreesde voor mijn geest
Tot de eerste tekenen van lente
Je was ziek en ik zag je.
En hoeveel je me nu gemist hebt in onze elfde herfst.
Je bent blond van de zomer.
En ik ben hier terug voor jou.
En je ziet me trillen
Ga je met me mee, liefste?
Van hier samen
Vanuit dit rustige gehuurde huis
Ga je met me mee, liefste?
Om samen te zijn
Elke stijging en elke langzame daling
Ga je met me mee door droom en fantasie?
Door de open velden
En verwarde valleien
Wil je met me meegaan door verdriet en extase?
En elke schaduw daartussen.
De koude ochtendsterren
En de diepblauwe zee