Stoney — Ghost songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ghost" van Stoney.
Songteksten
Looking back through
the window in the door that now has closed,
the looking glass that loss has tinted rose,
at the secrets of the path we never chose.
We lose ourselves there
as we fall into the arms of the unseen,
of all that never was but should have been,
beyond the day that woke us from the dream.
And it’s a little late to speculate on what we could have done.
It’s a little late to overstate the obvious.
We considered every move we made,
we did what we thought best
So release the fist of dirt into the grave,
and lay the ghost to rest
Let it go with
the hurt of all the promises unkept,
the pride behind apologies unsaid,
and the tragedy of hope they left for dead.
Because it’s as fruitless
as the tears in the sour milk we spilt
on the ruins of the tower that we built
and the silence and the loneliness of guilt.
And it’s a little late to speculate on what you could have done
and so easy now to overstate the obvious.
we considered every move we made
we did what we thought best.
So throw down your fist of dirt into the grave
and lay the ghost to rest.
This one’s over
No phoenix from these ashes will arise
so let the tears upon the lashes of your eyes
fall to the desert ground and bring new life.
Walk away now
I’m not saying that we can or should forget
Just don’t cloud your every sunrise with regret
The curtain hasn’t fallen on us yet
The curtain hasn’t fallen on us yet
The curtain hasn’t fallen on us yet
Songtekstvertaling
Terugkijkend
het raam in de deur dat nu gesloten is,
de spiegel die het verlies heeft getint,
op de geheimen van het pad dat we nooit kozen.
Daar raken we onszelf kwijt.
als we in de armen van het onzichtbare vallen,
van alles wat nooit was, maar had moeten zijn,
na de dag die ons wakker maakte uit de droom.
En het is een beetje laat om te speculeren over wat we hadden kunnen doen.
Het is een beetje laat om het overduidelijke te overschatten.
We hebben alles overwogen.,
we deden wat we het beste vonden.
Dus laat de vuist van vuil in het graf los.,
en laat de geest rusten.
Laat het gaan met
de pijn van alle beloftes ongekend,
de trots achter excuses ongezegd,
en de tragedie van hoop die ze voor dood achterlieten.
Omdat het zo vruchteloos is.
als de tranen in de zure melk die we gemorst hebben
op de ruïnes van de toren die we bouwden
en de stilte en de eenzaamheid van schuld.
En het is een beetje laat om te speculeren over wat je had kunnen doen.
en zo makkelijk nu om het overduidelijke te overschatten.
we hebben alles overwogen.
we deden wat we het beste vonden.
Dus gooi je vuisten in het graf.
en laat de geest rusten.
Deze is voorbij.
Er zal geen feniks uit deze as komen.
dus laat de tranen op de wimpers van je ogen
val op de woestijngrond en breng nieuw leven.
Loop nu weg.
Ik zeg niet dat we het kunnen of moeten vergeten.
Vertroebel niet elke zonsopgang met spijt.
Het doek is nog niet gevallen.
Het doek is nog niet gevallen.
Het doek is nog niet gevallen.