Sting — And Yet songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "And Yet" van Sting.
Songteksten
This town…
This stain on the sunrise
disguised in the mist,
This morning…
Its 8 AM,
A seagull shouts
a sailors warning,
This sky…
This bend in the river
Slows down and delivers me The tide rolls back
And all my memories fade to black.
And yet,
And yet
Im back!
This town has a strange magnetic pull,
Like a homing signal in your skull,
And you sail by the stars of the hemisphere,
Wondering how in the hell did you end up here?
Its like an underground river or a hidden stream
That flows through your head and haunts your dreams,
And you stuffed those dreams in this canvas sack
And theres nothing round here that the wide world lacks.
And yet,
And yet
Youre back!
Some night Id lie on the deck and Id stare
At the turning of the stars,
Those constellations hanging up there
From the cables and the rigging
I wonder if she saw the same or managed to recall my name
Why would she ever think of me, some boy she loved who fled to sea?
And why waste time debating
Whether shed be waiting for the likes of me?
So you drift into port with the scum of the seas
To the dance halls and the brothels where you took your ease!
And the ships left the dock, but youre half past caring, And you havent got a clue whose bed youre sharing.
And your heads like a hammer on a bulkhead door
And it feels like somebody might have broken your jaw
And theres bloodstains and glass all over the floor
And you swear to God yell drink no more.
And yet,
And yet
In truth
Its too late to find her
Too late to remind her
at some garden gate
Where a servant tells me I should wait
And perhaps a doors slammed in my face
My head must be in outer space,
And yet,
And yet…
Before the sun has set
Before the sea
There maybe something else
Thats waiting for the likes of me!
This town…
This stain on the sunrise…
Songtekstvertaling
Deze stad…
Deze vlek op de zonsopgang
vermomd in de mist,
Vanmorgen.…
Het is 8 uur.,
Een zeemeeuw schreeuwt
een waarschuwing voor matrozen,
Deze hemel…
Deze bocht in de rivier
Vertraagt en geeft me de vloed rolt terug
En al mijn herinneringen vervagen naar zwart.
En toch,
En toch
Ik ben terug!
Deze stad heeft een vreemde magnetische aantrekkingskracht.,
Als een signaal in je schedel.,
En je zeilt langs de sterren van het halfrond,
Hoe ben je hier terechtgekomen?
Het is als een ondergrondse rivier of een verborgen stroom
Dat stroomt door je hoofd en achtervolgt je dromen.,
En je stopte die dromen in deze canvaszak.
En er is hier niets dat de wijde wereld mist.
En toch,
En toch
Je bent terug!
Er ligt een nacht op het dek en ik staar.
Bij het draaien van de sterren,
Die sterrenbeelden hangen daar.
Van de kabels en de tuigage
Ik vraag me af of ze hetzelfde zag of mijn naam wist te herinneren.
Waarom zou ze ooit aan mij denken, een jongen van wie ze hield die naar zee vluchtte?
En waarom tijd verspillen met debatteren
Of shed op mij wacht?
Zo drijven jullie de haven in met het schuim van de zee
Naar de danszalen en de bordelen waar je je gemak nam!
En de schepen verlieten het dok, maar je bent half bezorgd, en je hebt geen idee wiens bed je deelt.
En jullie hoofden als een hamer op een schot deur
En het voelt alsof iemand je kaak heeft gebroken.
En er zitten overal bloedvlekken en glas op de vloer.
En je zweert dat je niet meer drinkt.
En toch,
En toch
In waarheid
Het is te laat om haar te vinden.
Te laat om haar eraan te herinneren.
bij een tuinpoort.
Waar een bediende me zegt dat ik moet wachten
En misschien sloeg er een deur in mijn gezicht.
Mijn hoofd moet in de ruimte zijn.,
En toch,
En toch…
Voor de zon ondergaat
Voor de zee
Misschien is er iets anders.
Dat wacht op mensen zoals ik!
Deze stad…
Deze vlek op de zonsopgang…