Stevie Agnew — Winter Rain songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Winter Rain" van Stevie Agnew.
Songteksten
On a warm day in September, my sweet Sally got the call
We sat staring at each other, trying to make some sense of it all
Another round of coffee and we held each other well
As the sun shone down upon our backs, with thoughts as black as hell
We spoke about so many things and how we’d paid our dues
I thought I heard her whisper, «Perhaps life’s not much to lose»
She said it’s not the dying but the pain she couldn’t bear
Ask me if I’d set her free, once this dark road took her there
And I could not heal her sorrow
I couldn’t kiss away her pain
And the tears came down cold and clear
Just like falling winter rain
On a cold day in December I brought my Sally home
Hair falling out into her hands and poison in her bones
And the Pastor held a vigil on the last day of the year
Offered prayers for Sally, to a God that didn’t hear
And I could not heal her sorrow
I couldn’t kiss away her pain
And the tears came down cold and clear
Just like falling winter rain
Under a gin clear sky her silhouette cast shadows across my soul
Empty eyes, skin and bone, face turned to the wall
I lay my head upon her and I took her hand in mine
Swore we’d be together in some other place and time
The winter rain fell hard that day I laid my love to rest
And the Pastor spoke of many things about Sally we loved best
They say time is a healer and it can mend all things
But I cannot reconcile myself to everything this old World brings
No one can heal my sorrow
No one can kiss away my pain
And the tears came down cold and clear
Just like falling winter rain
The silence it arrived today, condolences have passed
I’m trying to find some comfort in the bottom of a glass
Songtekstvertaling
Op een warme dag in September werd mijn lieve Sally gebeld.
We zaten naar elkaar te staren en probeerden het allemaal te begrijpen.
Nog een rondje koffie en we hielden elkaar goed vast.
Terwijl de zon op onze rug schijnt, met gedachten zo zwart als de hel
We spraken over zoveel dingen en hoe we onze schulden hadden betaald.
Ik dacht dat ik haar hoorde fluisteren, "misschien is het leven niet veel te verliezen»
Ze zei dat het niet de dood was, maar de pijn die ze niet kon verdragen.
Vraag me of ik haar bevrijd had, toen deze donkere weg haar daar bracht.
En ik kon haar verdriet niet genezen.
Ik kon haar pijn niet weg kussen.
En de tranen kwamen naar beneden koud en helder
Net als vallende winter regen
Op een koude dag in December bracht ik mijn Sally thuis
Haar valt uit in haar handen en vergiftigt haar botten.
En de Pastor hield een wake op de laatste dag van het jaar
Bood gebeden aan voor Sally, aan een God die niet hoorde
En ik kon haar verdriet niet genezen.
Ik kon haar pijn niet weg kussen.
En de tranen kwamen naar beneden koud en helder
Net als vallende winter regen
Onder een heldere hemel wierp haar silhouet schaduwen over mijn ziel
Lege ogen, huid en bot, gezicht naar de muur gedraaid
Ik legde mijn hoofd op haar en ik nam haar hand in de mijne
Zwoer dat we samen zouden zijn op een andere plaats en tijd.
De winterregen viel hard die dag legde ik mijn liefde te rusten
En de Pastoor sprak over veel dingen over Sally waar we het meest van hielden.
Ze zeggen dat tijd een genezer is en dat het alles kan herstellen.
Maar ik kan me niet verzoenen met alles wat deze oude wereld brengt.
Niemand kan mijn verdriet genezen.
Niemand kan mijn pijn weg kussen
En de tranen kwamen naar beneden koud en helder
Net als vallende winter regen
De stilte die het vandaag kreeg, condoleances zijn voorbij.
Ik probeer troost te vinden in de bodem van een glas.