Steven Curtis Chapman — Still Called Today songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Still Called Today" van Steven Curtis Chapman.
Songteksten
There a hole the size of a cruel word
In a wounded heart somewhere that’s learning to hide the pain
There’s a thorn stuck in the conscience of Someone who spoke a word in anger
And they can’t wash away the stain, sorry’s such a hard word to say
But while it’s still called today, won’t somebody make it right
Before the day slips into night and the moments waste away
While it is still called today, we’ve got to say the words
That are longing to be heard 'cause tomorrow may be too late
Go on and say what you need to say while it is still called today
There’s a girl who’s waiting day after day
To hear her daddy say «I love you,» now the days have turned to years
There’s a wall that silence has turned to stone
Between a man and woman, she’s holding back the tears
And he’s holding on to his fears
BRIDGE
'Cause there’s a time when the sun goes down
And the flowers are laid on the grave
Will the tears that fall to the ground
Be the tears of regret for the words someone didn’t say
Songtekstvertaling
Er is een gat zo groot als een wreed woord
In een gewond hart ergens dat leert om de pijn te verbergen
Er zit een doorn vast in het geweten van iemand die een woord uit woede sprak.
En ze kunnen de vlek niet wegwassen, sorry is zo ' n moeilijk woord om te zeggen
Maar nu het vandaag nog heet, kan iemand het niet goedmaken?
Voordat de dag uitglijdt in de nacht en de momenten verspillen weg
Nu het nog steeds vandaag heet, moeten we de woorden zeggen
Die verlangen om gehoord te worden, want morgen kan het te laat zijn.
Ga door en zeg wat je moet zeggen nu het nog steeds heet
Er is een meisje dat dag na dag wacht.
Om haar vader te horen zeggen "Ik hou van je," nu zijn de dagen veranderd in jaren
Er is een muur waar de stilte in steen veranderd is.
Tussen een man en een vrouw, houdt ze de tranen tegen.
En hij houdt vast aan zijn angsten.
BRUG
Want er is een tijd dat de zon ondergaat
En de bloemen liggen op het graf
Zullen de tranen die op de grond vallen
Wees de tranen van spijt voor de woorden die iemand niet zei