Steve Vai — Dyin' Day songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dyin' Day" van Steve Vai.
Songteksten
The Fire Coma Stories: «Dyin' Day»
The room seemed ominously cold as he entered it. It was the bright blue ceiling
and walls and the white linoleum floor that gave it the chill
All the hospital rooms he could ever remember had a similar feeling,
cold like this one, but it was the sight of his dad laying on the bed that
seemed to give the chill an edge. It made him feel uneasy. For the first time
in his life he saw his dad helpless. It was frightening. His dad was always a
beacon of strength, light and love. There was always a warm feeling of comfort
that he felt when he saw his dad, but now, even at this early age he sensed
what was happening. He knew his father was dying and he felt pain in his heart
The young boy slowly walked to the side of the bed and stared into his father’s
face. His father’s lips were dry and cracked, his skin was pale but his face
had a strange serenity to it. It was the calm and peacefulness in his father’s
face that took the edge off the boy’s fear
Then the big eyelids rose and the father stared into the face of his son
«Come here, boy.» The gravelly voice fell out of his mouth
The boy moved toward the father and they clasped hands
«Are you afraid?», asked the father. The boy shook his head no. «Well,
that’s good.»
Then the boy stuttered, «Well, maybe a little.»
«Well, let me tell you something, my son», the father weakly went on.
«I'm gonna tell you about the three happiest days of my life. The first one
was the day I married your Mom. We were very young then and your Mom was so so
beautiful. I can remember how nervous she was and how happy I was.
I actually felt like I was walking on air. When you feel joy like that,
you have no care in the world. I only hope you will know this joy someday
«And the next happiest day in my life was the first time I set eyes on you.
I froze solid in my tracks and was overcome with a great feeling of such love
and happiness that I could barely contain myself. You were divinely precious
beyond my ability to grasp, and when I look at you now, I still feel that same
way. To me, you are the most beautiful creature of all God’s creations.
I only hope that someday you will know the same joy I feel when I look at you.
Tears filled the boy’s eyes and rolled down his cheeks while he sniffled.
His mouth tensed and trembled
«And, the next happiest day of my life is today.»
A puzzled look came over the boy’s face
«You see son, this world is a place where we come to sort of take care of some
business before we go back home for a while where we really belong.
You know how it is when you come home from school and you’re almost home,
and waiting for you at home are your Mom and dad with open and loving arms?
They’re waiting for you with love and happiness because they missed you when
you were gone. It’s something like that.»
«But, I want to go with you,» the boy declared
«When you’re done taking care of business here and it’s your time,
then you will move on also. But, for now, your Mom needs you, and there are so
many exciting happiest days in your life to come. I’m gonna be fine where I’m
going and you’re gonna be fine here. You’re the man of the house now and I
don’t know anybody else that I would want to entrust that responsibility to
because you are so brave and strong.»
The boy squeezed his father’s hand. «But, why now, dad? Why do you have to go
now?»
«Because it’s my time and I have no choice. You see son, just because we don’t
know why things are the way they are, that doesn’t mean that God doesn’t.
We just can’t see it now, but you will someday. You’re so smart and beautiful
and remember, along with God, I am with you inside always. You can talk to us
whenever you want.»
«But how do I do that when you’re not here?» the boy puzzled
«Well, at first you close your eyes and focus your attention right here.
«The father gently touched the boy’s forehead between the eyes.
«Clear your mind and start talking and then listen to your heart for an
answers. That’s where we are.»
«But it will be just dark,» the boy said
«At first, but in time it will get easier. Come now, I have something for you.»
He reached over the bed and grabbed a shoe box from a shelf that ran along the
window sill. He opened the top and inside, neatly stacked upright was a row of
envelopes filled with letters
«Each one of these envelopes has a number on it. On the day you reach the age
of the number on the letter, I want you to open it and read it. The first one
is to be opened and read on your 12th birthday, then on your 15th,
then 17th birthday. The next on your 19th, and so on, until you are 45 years
old. There are things that you will understand then and if you miss me,
you can read the letters.» He handed the box to the boy and stared deeply into
his eyes as a peaceful smile came over his face. «Now, you remember, son,
I love you more than my own life.»
The boy smiled and wept, «I love you too dad.»
The father squeezed the little boy’s tiny hand and signaled the boy with a nod
of his head
The boy turned and went to the door, opened it with one hand while clutching
the box with the other
The father smiled peacefully as the boy turned and their eyes met one last time.
The father could see the outline of the boys little body stepping from the
room, and as the door closed, the father could feel his own last breath race
from his lungs
Songtekstvertaling
De Vuurcoma Verhalen: "Dyin' Day»
De kamer leek onheilspellend koud toen hij binnenkwam. Het was het felblauwe plafond.
en muren en de witte linoleum vloer die het de kou gaf
Alle ziekenhuiskamers die hij zich kon herinneren hadden hetzelfde gevoel.,
zo koud als deze, maar het was de aanblik van zijn vader die op het bed lag.
het leek de kou een voordeel te geven. Hij voelde zich ongemakkelijk. Voor het eerst
in zijn leven zag hij zijn vader hulpeloos. Het was beangstigend. Zijn vader was altijd een
baken van kracht, licht en liefde. Er was altijd een warm gevoel van comfort
dat voelde hij toen hij zijn vader zag, maar nu, zelfs op deze jonge leeftijd voelde hij
wat er gebeurde. Hij wist dat zijn vader stervende was en hij voelde pijn in zijn hart.
De jonge jongen liep langzaam naar de zijkant van het bed en staarde naar zijn vader.
gezicht. Zijn vaders lippen waren droog en gebarsten, zijn huid was bleek maar zijn gezicht
ik had er een vreemde sereniteit aan. Het was de kalmte en rust in zijn vaders
gezicht dat de angst van de jongen wegnam
Toen stonden de grote oogleden op en de vader staarde in het gezicht van zijn zoon.
"Kom hier, jongen."De grijpstem viel uit zijn mond
De jongen ging naar de Vader toe en ze hielden elkaars handen vast.
Ben je bang?", vroeg de vader. De jongen schudde zijn hoofd nee. «Goed,
dat is goed.»
Toen stotterde de jongen, " misschien een beetje.»
"Nou, laat me je iets vertellen, mijn zoon", de vader ging zwak verder.
"Ik ga je vertellen over de drie gelukkigste dagen van mijn leven. De eerste
was de dag dat ik met je moeder trouwde. We waren toen erg jong en je moeder was zo ...
prachtig. Ik weet nog hoe nerveus ze was en hoe gelukkig ik was.
Het voelde alsof ik op lucht liep. Als je zo ' n vreugde voelt,
je hebt geen zorg in de wereld. Ik hoop dat je deze vreugde ooit zult kennen.
"En de volgende gelukkigste dag in mijn leven was de eerste keer dat ik je zag.
Ik bevroor vast in mijn spoor en werd overweldigd met een groot gevoel van zulke liefde
en geluk dat ik me nauwelijks kon inhouden. Je was goddelijk kostbaar.
buiten mijn vermogen om te begrijpen, en als ik nu naar je kijk, voel ik nog steeds hetzelfde.
manier. Voor mij ben je het mooiste schepsel van alle creaties van God.
Ik hoop alleen dat je op een dag dezelfde vreugde zult kennen die ik voel als ik naar je kijk.
Tranen vulde de ogen van de jongen en rolden over zijn wangen terwijl hij snoof.
Zijn mond gespannen en beefde
"En de volgende gelukkigste dag van mijn leven is vandaag.»
Een verbaasde blik kwam over het gezicht van de jongen.
"Zie je zoon, deze wereld is een plek waar we komen om een beetje te zorgen voor sommige
zaken voordat we naar huis gaan voor een tijdje waar we echt thuishoren.
Je weet hoe het is als je thuis komt van school en je bent bijna thuis,
en thuis wachten je ouders op je met open en liefdevolle armen?
Ze wachten met liefde en geluk op je omdat ze je gemist hebben toen
je was weg. Zoiets.»
"Maar, Ik wil met je mee," verklaarde de jongen
"Als je klaar bent met het regelen van zaken hier en het is jouw tijd,
dan ga je ook verder. Maar, voor nu, je moeder heeft je nodig, en er zijn zo
vele spannende gelukkigste dagen in je leven die komen gaan. Ik red me wel waar ik ben.
ik ga en het komt goed hier. Jij bent de man van het huis nu en ik
ik ken niemand anders die ik die verantwoordelijkheid zou toevertrouwen aan
omdat je zo dapper en sterk bent.»
De jongen kneep in de hand van zijn vader. "Maar, waarom nu, pap? Waarom moet je gaan?
nu?»
"Omdat het mijn tijd is en ik geen keus heb. Je ziet zoon, alleen omdat we niet
weet waarom dingen zijn zoals ze zijn, dat betekent niet dat God dat niet doet.
We kunnen het nu niet zien, maar dat komt nog wel. Je bent zo slim en mooi.
en denk eraan, samen met God, ben ik altijd bij je binnen. Je kunt met ons praten.
wanneer je maar wilt.»
Maar hoe doe ik dat als je er niet bent?"de jongen verbaasde
Eerst sluit je je ogen en richt je je aandacht hier.
"De vader raakte zachtjes het voorhoofd van de jongen tussen de ogen.
"Maak je geest leeg en begin te praten en luister dan naar je hart voor een
antwoord. Dat is waar we zijn.»
"Maar het zal gewoon donker zijn," zei de jongen.
"In het begin, maar mettertijd zal het makkelijker worden. Kom, ik heb iets voor je.»
Hij reikte over het bed en pakte een schoenendoos van een plank die liep langs de
vensterbank. Hij opende de bovenkant en binnen, netjes gestapeld rechtop was een rij van
enveloppen gevuld met brieven
"Elk van deze enveloppen heeft een nummer. Op de dag dat jij de leeftijd bereikt
van het nummer op de brief, wil ik dat je het opent en leest. De eerste
wordt geopend en gelezen op je twaalfde verjaardag, dan op je 15e,
dan 17de verjaardag. De volgende op je 19e, enzovoort, tot je 45 jaar bent.
oud. Er zijn dingen die je dan zult begrijpen en als je me mist,
je kunt de brieven lezen."Hij gaf de doos aan de jongen en staarde diep in
zijn ogen als een vredige glimlach kwamen over zijn gezicht. "Nu, herinner je je, zoon,
Ik hou meer van je dan van mijn eigen leven.»
De jongen glimlachte en huilde, "ik hou ook van jou, papa.»
De vader kneep in de kleine hand van de kleine jongen en gaf de jongen een teken met een knikje
van zijn hoofd
De jongen draaide zich om en ging naar de deur, opende het met één hand terwijl hij zich vastklampte
de doos met de andere
De vader glimlachte vredig toen de jongen zich omdraaide en hun ogen elkaar voor de laatste keer ontmoetten.
De vader kon de contouren van de jongens zien.
kamer, en toen de deur dichtging, kon de vader zijn eigen laatste ademtocht voelen.
uit zijn longen