Steve Normandin — Une chanson à trois temps songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Une chanson à trois temps" van Steve Normandin.
Songteksten
Plus rien ne vais vous demander
Que chacun garde ses problèmes
Peut-être encore, il va neiger,
Peut-être encore, il va pleuvoir!
Des chevaliers, il y en a plus,
Chacun pour soi, et puis quand même
Chante pour vous la chanteuse des rues
Sur le trottoir pour ceux qui s'aiment...
Elle va ainsi en fredonnant...
Une chanson à trois temps
Qui ne rime à rien du tout
Mais qui charme pourtant
L'inconnue qui s'en fout
Et demain tout le monde
La chantera dans la rue
Sans la savoir, sans la vouloir
Sans l'apprendre non plus
Une chanson à trois temps
Ça traverse les murs
C'est l'histoire d'amour
D'une Suzon et d'un dur
Mais l'histoire on l'oublie
C'est un air qu'on retient
Une chanson à trois temps
Voilà qui est parisien...
Une chanson à trois temps...
Ce fût un jour comme tant d'autres,
Une étrangère vint à Paris
Elle avait cru au bel apôtre
Des joies faciles de cette vie.
Il l'installa au bord du fleuve
Dans un palais aux ruines gris,
Et lui laissant sa cape neuve,
Il la laissa pour toute la vie...
Voilà qu'elle traîne maintenant...
Un chagrin à trois temps
Plus pénible que tout
Qui s'affirmera tant
Qu'y a des gens qui s'en foutent
Du printemps, des oiseaux,
Des filles qui croient à tout.
Un chagrin à trois temps
Mais qui rime à beaucoup.
Elle pourra en crever
Dans un an ou dans trois,
Mais personne autour d'elle
Ne s'en apercevra,
Car l'histoire on l'oublie
C'est un air qu'on retient
Un chagrin à trois temps
Voilà qui est parisien...
Un chagrin à trois temps...
Elle en mourut comme meurent les autres
Dans son palais un soir de vent
On l'enterra parmi tant d'autres
Au cimetière des innocents.
Et sur sa tombe on ne vit guère
Que les visiteurs du Samedi
Qui s'amusaient à lire les pierres
Et revâssaient devant celles-ci.
Une chanson à trois temps...
Fût sa vie et son cours
C'est beaucoup de tourments,
Et pourtant c'est pas lourd...
Toi, passant qui t'arrêtes,
Fais pour elle une prière,
On a beau être grand,
On finira poussière.
Et faut-il encore être
Un poète d'amour
Pour laisser derrière soi
Une chanson de toujours?
Car l'histoire on l'oublie,
C'est un air qu'on retient...
....Un amour à trois temps
Voilà qui est parisien...
Une chanson à trois temps...
À trois temps...À trois temps...
À trois temps...
Songtekstvertaling
Niets meer zal je vragen dat iedereen zijn problemen houdt misschien weer, het zal sneeuwen, misschien weer, het zal regenen!
Ridders, er zijn er meer, ieder voor zich, en dan nog steeds zingt voor u de zanger van de straat op de stoep voor degenen die van elkaar houden...
Ze gaat zo neuriën...
Een drievoudig lied dat rijmt op niets anders dan dat charmeert nog het onbekende wie er om geeft en morgen zal iedereen het zingen op straat zonder het te weten, zonder het te willen zonder het te leren of een drievoudig lied het kruist de muren het is het liefdesverhaal van een Suzan en een hard maar het verhaal dat we vergeten het is een lucht die we herinneren een drievoudig lied Dat is Parisian...
Een drietakt nummer...
Het was een dag als zoveel anderen, een vreemdeling kwam naar Parijs ze had geloofd in de prachtige apostel van de gemakkelijke geneugten van dit leven.
Hij installeerde haar bij de rivier in een paleis met grijze ruïnes, en liet haar zijn nieuwe cape na, hij verliet haar voor het leven...
Nu hangt ze rond...
Een drievoudig verdriet dat pijnlijker is dan iets dat zichzelf zal doen gelden zolang er mensen zijn die niet geven om de lente, vogels, meisjes die in alles geloven.
Drie keer verdriet, maar dat rijmt op velen.
Ze kan sterven in een jaar of drie, maar niemand om haar heen zal het merken, want de geschiedenis vergeten we dat het een lucht is dat we een drievoudig verdriet dat is Parijse behouden...
Drie keer verdriet...
Ze stierf terwijl anderen op een winderige avond in haar paleis stierven.ze werd begraven onder vele anderen op het kerkhof van de onschuldigen.
En op zijn graf zijn er bijna geen bezoekers op zaterdag die plezier hadden met het lezen van de stenen en herleven voor hen.
Een drietakt nummer...
Voor zijn leven en zijn koers is het een hoop kwelling, en toch is het niet zwaar...
Jij, voorbijganger die stopt, bid voor haar, We kunnen groot zijn, we zullen tot stof eindigen.
En moet je nog steeds een liefdesdichter zijn om een lied van altijd achter te laten?
Omdat de geschiedenis vergeten is, is het een lucht die behouden blijft...
....Een drievoudige liefde die Parijse is...
Een drietakt nummer...
Drie-takt...Drie-takt...
Drie-takt...