Steve Green — Roses songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Roses" van Steve Green.
Songteksten
Budding roses come and gone
A callous world still carries on Vainly trying to look beyond
A pain that knows no soothing
Little flowers hid from sight
Many colors dark and light
Are seized and swept into the night
Roses kept from blooming
As self indulgence rules our land
Some children just don’t fit the plan
And so we pluck them from God’s hand
Is our destruction looming?
Precious buds of God’s design
Grand a gift of love divine
Where earth and heaven intertwine
Yet their rose is kept from blooming
May we learn to hold as dear
What God Himself has planted here
And may we make the choice in fear
Lest we keep God’s rose from blooming
The joys this earth will never know
Little smiles that never glow
Lives left longing to unfold
It’s a tragedy we’re choosing
The sweetest gift that God could give
He made to grow, to love, to live
So help us Lord to let them live
For they’re roses meant for blooming
May we learn to hold as dear
What God Himself has planted here
And may we make the choice in fear
Lest we keep God’s rose
We keep each precious rose
Lest we keep God’s rose from blooming
Songtekstvertaling
Ontluikende rozen komen en gaan
Een harteloze wereld gaat door met ijdele pogingen om verder te kijken.
Een pijn die geen rust kent
Kleine bloemen verborgen voor het zicht
Veel kleuren donker en licht
Worden gegrepen en in de nacht geworpen
Rozen die niet bloeien
Als zelfgenoegzaamheid heerst ons land
Sommige kinderen passen gewoon niet in het plan.
En dus plukken we ze uit Gods hand.
Dreigt onze vernietiging?
Kostbare knoppen van Gods ontwerp
Groots een geschenk van liefde goddelijk
Waar aarde en hemel vervlochten zijn
Toch wordt hun roos niet in bloei gezet.
Mogen we leren om zo lief te zijn
Wat God zelf hier heeft geplant
En mogen we de keuze maken in angst
Opdat we Gods roos niet laten bloeien.
De vreugde van deze aarde zal nooit weten
Kleine glimlach die nooit gloeit
Levens verlaten verlangen om zich te ontvouwen
Het is een tragedie die we kiezen.
Het liefste geschenk dat God kon geven
Hij maakte om te groeien, om lief te hebben, om te leven
Zo helpe ons Heer om hen te laten leven
Want het zijn rozen bedoeld om te bloeien
Mogen we leren om zo lief te zijn
Wat God zelf hier heeft geplant
En mogen we de keuze maken in angst
Opdat we Gods roos niet houden.
We houden elke kostbare roos
Opdat we Gods roos niet laten bloeien.