Stephin Merritt — Auntie Toothache songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Auntie Toothache" van Stephin Merritt.

Songteksten

«In't it strange,» said the inkwell
«All that comes out of me!
The famous lines! The valentines!
And sometimes poetry
Just think! Without an inkwell, where
Would the poet be?»
«I'll make you change your mind,»
Said the pen, plucked from the tail of a bird
«Those famous lines, those valentines
I wrote them, every word
Without a pen, never again would
Poetry be heard.»
Forget the inkwell and the pen
When Auntie Toothache comes again
The poet, saddest of all men
Can sing no more
When Auntie Toothache starts her torture
With her pliers and her lance and her fires
She desires him to dance
And so they dance, dance, dance, dance, dance, dance, dance
And Auntie Toothache wields her tongs
And makes her poet sing her songs
In screams and whimpers, till he longs
To die right now
Then Auntie Toothache makes him vow
With one more cup of fire ants
That he’ll give up poetry and take up dance
And so they dance, dance, dance, dance, dance, dance, dance
He never writes another line
His life becomes a valentine
To Auntie Toothache and her fine
Degrees of pain
From lack of sleep he goes insane
And fancies he’s the King of France
Beset by bees, Auntie Toothache whispers, «dance!»
And so they dance, dance, dance, dance, dance, dance, dance
And they dance, dance, dance, dance, dance, dance, dance
And they dance, dance, dance, dance, dance, dance, dance
And they dance, dance, dance, dance, da da da da da da da…

Songtekstvertaling

"Is het niet vreemd," zei De Inktpot
"Alles wat uit Mij komt!
De beroemde lijnen! De Valentijnskaarten!
En soms poëzie
Denk na! Zonder Inktpot, waar
Zou de dichter dat zijn?»
"Ik zal je van gedachten doen veranderen,»
Zei de pen, geplukt van de staart van een vogel
"Die beroemde lijnen, die Valentijnskaarten
Ik schreef ze, elk woord
Zonder pen zou nooit meer
Poëzie wordt gehoord.»
Vergeet de inktpot en de pen
Als Tante kiespijn weer komt
De dichter, de zieligste van alle mensen
Kan niet meer zingen
Als Tante kiespijn begint te martelen
Met haar tang en haar Lans en haar vuur
Ze wil dat hij danst.
En dus dansen, dansen, dansen, dansen, dansen, dansen, dansen
En tante kiespijn hanteert haar tang.
En laat haar dichter haar liedjes zingen
In gegil en gejammer, tot hij verlangt
Om nu te sterven.
Dan laat Tante kiespijn hem beloven
Met nog een kop vuurmieren
Dat hij de poëzie opgeeft en gaat dansen.
En dus dansen, dansen, dansen, dansen, dansen, dansen, dansen
Hij schrijft nooit meer een regel
Zijn leven wordt een Valentijn
Op Tante kiespijn en haar boete.
Mate van pijn
Door gebrek aan slaap wordt hij gek.
En denkt dat hij de koning van Frankrijk is.
Omringd door bijen, tante kiespijn fluistert, " dans!»
En dus dansen, dansen, dansen, dansen, dansen, dansen, dansen
And they dance, dance, dance, dance, dance, dance
And they dance, dance, dance, dance, dance, dance
And they dance, dance, dance, da da da da da da…