Stephen Bruton — Dogs May Bark songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dogs May Bark" van Stephen Bruton.
Songteksten
Working in a graveyard on a skeleton crew
Everyday above ground, is just too good to be true
Living in uncertainty is such a reality
It take nothing for granted, you got no secrets to keep
You just watch for hidden motives, reading right between the lines
The horizon keeps expanding by a thin blue line
And every single picture is more than meets the eye
They will just defend the truth if you even ask why
An old woman working on the favorite song
Dogs may bark but the caravan moves along
Standing at the crossroads where the middle meets the ends
And I’m hope six ways to Sunday, by some long lost friends
And I thought I heard the river that runs right through my past
I hollered which way are you going, I heard I thought you’d never ask
I’m a voice of wind and water, a man of flesh and bone
I was right next to the river, together and alone
Sometimes you glimpse the truth when it’s long gone
Dogs may bark but the caravan moves along
I stumbled drunk upon a side street without a clue, without a care
I saw the wind move on the water just enough to know it’s there
And I felt my world was slipping and my knees went weak
And I might as well let the stars are floating all around my feet
You tried to reconstruct the crime scene with a handful of clues
Think you know where I’ve been going by staring at my shoes
And if you’re gonna talk about me when I’m gone
Dogs may bark but the caravan moves along, the caravan moves along
Songtekstvertaling
Werken op een kerkhof op een skelet bemanning
Elke dag boven de grond, is gewoon te mooi om waar te zijn
Leven in onzekerheid is zo ' n realiteit
Het is niet vanzelfsprekend, je hebt geen geheimen om te bewaren.
Je kijkt naar verborgen motieven en leest tussen de regels door.
De horizon blijft zich uitbreiden met een dunne blauwe lijn.
En elke foto is meer dan je denkt.
Ze zullen gewoon de waarheid verdedigen als je zelfs maar vraagt waarom
Een oude vrouw die aan het favoriete liedje werkt
Honden mogen blaffen, maar de karavaan gaat verder
Staan op het kruispunt waar het midden aan het eind komt
En ik hoop op zes manieren tot zondag, door een paar lang verloren vrienden.
En ik dacht dat ik de rivier hoorde die dwars door mijn verleden loopt.
Ik dacht dat je het nooit zou vragen.
Ik ben een stem van wind en water, een man van vlees en botten
Ik stond naast de rivier, samen en alleen.
Soms zie je de waarheid als die al lang weg is.
Honden mogen blaffen, maar de karavaan gaat verder
Ik struikelde dronken op een zijstraat zonder een idee, zonder een zorg
Ik zag de wind op het water bewegen net genoeg om te weten dat het er is.
En ik voelde mijn wereld uitglijden en mijn knieën werden zwak
En ik kan net zo goed de sterren rond mijn voeten laten zweven
Je probeerde de plaats delict te reconstrueren met een handvol aanwijzingen.
Ik denk dat je weet waar ik heen ga door naar mijn schoenen te staren.
En als je over me gaat praten als ik weg ben
Honden mogen blaffen, maar de karavaan gaat verder.