Stephan Eicher — Cendrillon après minuit songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cendrillon après minuit" van Stephan Eicher.
Songteksten
Je sors de ta maison
Le soleil m'éblouit
A tort ou à raison
Je pense que tout est dit
Pas d'ombre à tes rideaux
Pas un voile qui frémit
Ce fut bref et idiot
Ce fut bref, ma jolie
Je vais rayer ton nom
Ton téléphone aussi
Mes félicitations
Pour ta franche amnésie
C'est du joli boulot
Cette histoire qui finit
Sans blessure et sans mot
Comme sous anesthésie
Mais qu'espèrions-nous ?
Mais que voulions-nous ?
Nous plaindrons-nous d'être surpris
Comme Cendrillon après minuit
Je sors de ta maison
Comme je sors de ta vie
Une brève apparition
Un fantôme dans ton lit
Nous avons eu tout faux
Nous n'avons rien appris
Je nous colle un zéro
Et je nous applaudis
Mais qu'espèrions-nous ?
Mais que voulions-nous ?
Nous plaindrons-nous d'être surpris
Comme Cendrillon après minuit
Je vais rayer ton nom
Ton téléphone aussi
Mes félicitations
Pour ta franche amnésie
C'est du joli boulot
Cette histoire qui finit
Sans blessure et sans mot
Comme sous anesthésie
Mais qu'espèrions-nous...
Songtekstvertaling
Ik verlaat uw huis de zon verblindt me verkeerd of juist ik denk dat alles wordt gezegd geen schaduw aan uw gordijnen niet een sluier die trilt het was kort en dom het was kort, mijn mooie Ik zal krabben uw naam ook mijn felicitaties voor uw Frank geheugenverlies het is een mooie baan dit verhaal dat eindigt zonder letsel en zonder woord als onder narcose maar wat hopen we ?
Maar wat wilden we ?
We zullen klagen om verrast te zijn als Assepoester na middernacht ik ga uit je huis als ik uit je leven een korte verschijning een geest in je bed we hebben het allemaal mis we hebben niets geleerd Ik steek een nul en ik applaudisseer maar wat hopen we ?
Maar wat wilden we ?
We zullen klagen om verrast te zijn zoals Assepoester na middernacht Ik zal je naam krabben je telefoon ook mijn felicitaties voor je frank geheugenverlies het is een mooie baan dit verhaal eindigt zonder letsel en zonder woord als onder narcose maar wat hopen we...