Stan Edwards — The Boy Friend – Overture songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Boy Friend – Overture" van Stan Edwards.
Songteksten
[On a late night in the spring of 1827
The city of Vienna is experiencing the largest lightning storm in its long
history
Within a large disheveled room
Ludwig Von Beethoven is slumped over his piano
And on the piano sits the just completed manuscript for his tenth symphony
It is his final, and he is certain, his greatest work.]
Since the time when ra and isis
Raised the sphinx out of the sand
And apollo dreamed athena
And men began to understand
That when darkness folds on darkness
In the restless tides of night
And lightning raises shadows
And for moments gives them life
It’s been said by those who ponder
That it surely is a sign
That a life touched by the stars
Is now running out of time
And that somewhere in that darkness
In the heart of that great storm
The world returns a soul
That the gods caused to be born
And this was such a storm
The kind one rarely sees in life
For in a room now filled with shadows
The great Beethoven was spending
His last night
[From the shadows a beautiful spirit, fate
And her deformed dwarf son, twist
Emerge to inform Beethoven of what he has already deeply suspected
That this is to be his last night on earth
They are accompanied by numerous spirits and ghosts from his past.]
Songtekstvertaling
[Op een late nacht in het voorjaar van 1827
De stad Wenen ervaart de grootste bliksemstorm in zijn lange
geschiedenis
In een grote verwarmde kamer
Ludwig Von Beethoven ligt over z ' n piano.
En op de piano zit het net voltooide manuscript voor zijn tiende symfonie.
Het is zijn laatste, en hij is zeker, zijn grootste werk.]
Sinds de tijd dat ra en isis
Hief de Sfinx uit het zand
En apollo droomde athena
En de mensen begonnen het te begrijpen.
Als de duisternis over de duisternis zal gaan.
In de rusteloze getijden van de nacht
En de bliksem doet schaduwen rijzen.
En voor momenten geeft het ze leven.
Het is gezegd door degenen die nadenken
Dat het een teken is
Dat een leven geraakt door de sterren
De tijd dringt.
En dat ergens in die duisternis
In het hart van die grote storm
De wereld keert een ziel terug
Dat de goden zijn geboren
En dit was zo ' n storm
Het soort dat men zelden ziet in het leven
Want in een kamer nu gevuld met schaduwen
De grote Beethoven spendeerde
Zijn laatste nacht
[Vanuit de schaduw een mooie geest, het lot
En haar misvormde dwergzoon, twist
Kom tevoorschijn om Beethoven te informeren over wat hij al diep vermoedde.
Dat dit zijn laatste nacht op aarde wordt.
Ze worden vergezeld door vele geesten en geesten uit zijn verleden.]