Stampin' Ground — Everybody Owes A Death songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Everybody Owes A Death" van Stampin' Ground.

Songteksten

The eyes are the windows of the soul
And behind these eyes lurks a black hole
I often wonder who’s really insane…
… the givers or receivers of all the world’s pain?
I always seek to escape this place
But then I always come back for more
The only way to appreciate wealth
Is to dream of it in vain when you are poor
Everyone owes a death
We try to make sense of the unknowable
And what we find may be unbearable
We need to understand the bias of the lens
Through which we choose to view this world
And only then a semblance of peace
Some shred of meaning to clutch to our chest
Some token that our life meant something
As we shambled blindly towards our death
The cries of the damned welcome me home
Our 'life cycle' is just recycled life
We just take up space until we die
Our demise may as well be preordained
Is it anywonder we couldn’t care less?
The black orb of another sun rising
Another day to watch our dreams dying
Sometimes I feel like I’m disappearing
Seeking comfort in banality

Songtekstvertaling

De ogen zijn de ramen van de ziel
En achter deze Ogen schuilt een zwart gat.
Ik vraag me vaak af wie er echt gek is.…
... de gevers of ontvangers van alle pijn ter wereld?
Ik probeer hier altijd weg te komen.
Maar dan kom ik altijd terug voor meer
De enige manier om rijkdom te waarderen
Is om er tevergeefs van te dromen als je arm bent
Iedereen is een dood schuldig.
We proberen het onkenbare te begrijpen.
En wat we vinden kan ondraaglijk zijn.
We moeten de vooringenomenheid van de lens begrijpen.
Waardoor we kiezen om deze wereld te bekijken
En alleen dan een schijn van vrede
Een beetje Betekenis om ons vast te klampen aan onze borst
Een teken dat ons leven iets betekende.
Terwijl wij blindelings onze dood tegemoet gingen
De kreten van de verdoemden verwelkomen me thuis
Onze 'levenscyclus' is gewoon gerecycled leven.
We nemen de ruimte in tot we sterven.
Onze ondergang kan net zo goed voorbestemd zijn.
Kan het ons niet schelen?
De zwarte bol van een andere zon die opkomt
Weer een dag om onze dromen te zien sterven.
Soms heb ik het gevoel dat ik verdwijn.
Op zoek naar comfort in banaliteit