Stadio — L'Autunno Ti Dona songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'Autunno Ti Dona" van Stadio.
Songteksten
Ti ho preso poi difeso
Da quelli che così
Dicevano di amarti come me Che bello il tuo sorriso
Bella la gioventù
Il senso della vita se ne va
Vorrei che tu già fossi qui
Ma so che non succederà
Tu sei luogo sei spazio sei tempo
E piangi quando piove
Ma l’autunno ti dona
E sono solo parole
Che si perdono dentro il destino
Senza direzione
E volano lungo il confine della verità
C’eravamo illusi
Di andare sui perché
Di dirci «dai amore, come va?»
La voglia poi l’istinto
La razionalità
Ma so che poi l’essenza svanirà
Vorrei che tu già fossi qui
Ma so che non succederà
Tu sei luogo sei spazio sei tempo
E piangi quando piove
Ma l’autunno ti dona
E sono solo parole
Che si perdono dentro il destino
Senza direzione
E volano lungo il confine della verità
Tu sei luogo sei spazio sei tempo
E piangi quando piove
Ma l’autunno ti dona
E sono solo parole
Che si perdono dentro il destino
Senza direzione
E volano lungo il confine della verità
Songtekstvertaling
Ik heb je verdedigd.
Van hen die zo
Ze zeiden dat ze van je hielden zoals ik hoe mooi je glimlach was
Mooie jeugd.
De zin van het leven verdwijnt
Ik wou dat je er al was.
Maar ik weet dat het niet zal gebeuren.
Je bent plaats je bent ruimte je bent tijd
En je huilt als het regent
Maar de herfst geeft je
En het zijn maar woorden.
Die verloren zijn in het lot
Zonder richting
En ze vliegen langs de grens van de waarheid
We waren misleid.
Om te gaan over waarom
Om ons te vertellen, " kom op, schat, hoe gaat het?»
De moedervlek dan het instinct
Rationaliteit
Maar ik weet dat dan de essentie zal vervagen
Ik wou dat je er al was.
Maar ik weet dat het niet zal gebeuren.
Je bent plaats je bent ruimte je bent tijd
En je huilt als het regent
Maar de herfst geeft je
En het zijn maar woorden.
Die verloren zijn in het lot
Zonder richting
En ze vliegen langs de grens van de waarheid
Je bent plaats je bent ruimte je bent tijd
En je huilt als het regent
Maar de herfst geeft je
En het zijn maar woorden.
Die verloren zijn in het lot
Zonder richting
En ze vliegen langs de grens van de waarheid