Spring — Golden Fleece songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Golden Fleece" van Spring.
Songteksten
I used to search with my eyes and mind
Searching for a different kind
Of reason that would always be
Autumn, Spring and Summer to me;
To fill in all my splintered rights
And turn all my wrongs to right;
And change the never changing ways
Of people, who just spend their days
In search of some reality
That only falling eyes can see
And when it seems that all was lost
I turned their heads to Pentecoast
Point them to the Golden Fleece
And all the things, it does release;
Break off all the chains that bind
Free them from their disillusioned minds
The contracts of my youth expire
And drag me through an ageing mire
I stand alone before the chair;
The Council are expected there
The organ-grinder. In the streets plays
Plays to my funeral suite
The prosecution, just with lies
Tears up all my alibis
The defence alone seems to exist
Upon my life being an ageing risk
And my learned friends I say to you
The point them to the Golden Fleece
And all the things, it does release;
Break off all the chains that bind;
Free them from their disillusioned minds
Between the walls of dark despair
Where Fountains weep and gargoyle’s stare
I claim the right to have my say
In my life’s ever changing way
Time has cost its darkest role
In taking back the years I stole
Songtekstvertaling
Ik zocht altijd met mijn ogen en geest.
Op zoek naar een ander soort
Van reden dat dat altijd zou zijn
Herfst, lente en zomer voor mij;
Om al mijn versplinterde rechten in te vullen
En al mijn fouten recht zetten.;
En verander de nooit veranderende manieren
Van mensen, die gewoon hun dagen doorbrengen
In search of some reality
Dat alleen vallende ogen kunnen zien
En als het lijkt dat alles verloren was
Ik draaide hun hoofden naar Pinksteren.
Wijs ze naar het Gulden Vlies.
En al die dingen, het laat los;
Breek alle ketens af die binden
Bevrijd hen van hun gedesillusioneerde geest.
De contracten van mijn jeugd vervallen
En sleep me door een verouderd moeras
Ik sta alleen voor de stoel.;
De Raad wordt daar verwacht.
De orgeldraaier. Op straat speelt
Speelt in mijn rouwkamer.
De aanklager, met leugens.
Verscheurt al mijn alibi ' s.
De verdediging alleen lijkt te bestaan
Op mijn leven als een verouderd risico
En mijn geleerde vrienden zeg ik tegen jou
Het punt hen naar het Gulden Vlies
En al die dingen, het laat los;
Breek alle ketens af die binden;
Bevrijd hen van hun gedesillusioneerde geest.
Tussen de muren van donkere wanhoop
Waar fonteinen huilen en gargoyle ' s blik
Ik eis het recht op mijn zegje.
In my life ' s ever changing way
Tijd heeft zijn donkerste rol gekost.
In het terugnemen van de jaren die ik stal