SOW — The Rock songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Rock" van SOW.
Songteksten
night tumbles
the day decays
the roaming sun glows on a fresher morning
so far east it’s gone west
once sanctified
now at rest on a planet turned red
the age of miracles is past
what has been may be but for the mortal whose
suspect spectres hush to the sound of their self-imposed sentence
the dawn of dusk plays a prelude to penumbra
night tumbles
the day decays
and the rock rejoices in the vacant sky
docked in the still waters that run deep with its roots
dense
unmoved by the motion of its fiery friend
amnesic of man and his man-made-end
birds of sadness fly over but do not nest
restless in their quest for tears of repentance
parched on the cheeks that charred with the solstice
woods of oak and pine and divine finery
green with corrosion
nevergreen again
sit still on the rock that they once sheltered
awaiting their flight by hurricane
night tumbles
the day decays
and the rock rejoices in the vacant sky
unflinching
at long last alone
wiser than all men who lived to be very old
knowing that all is for the best
in the best of all possible worlds
Songtekstvertaling
nachtzwaluw
de dag vergaat
de roamende zon gloeit op een frisse ochtend
zo ver naar het oosten is het naar het westen gegaan.
eenmaal geheiligd
nu in rust op een planeet die rood werd
het tijdperk van wonderen is voorbij.
wat er geweest is, is slechts voor de mens, wiens
verdachte kijkt naar het geluid van hun zelf opgelegde straf.
de dageraad speelt een prelude naar penumbra.
nachtzwaluw
de dag vergaat
en de rots verheugt zich in de vrije hemel
aangemeerd in de stille wateren die diep lopen met zijn wortels
dicht
onbewogen door de beweging van zijn vurige vriend
geheugenverlies van de mens en zijn door de mens gemaakte einde
vogels van verdriet vliegen over maar nest niet
rusteloos in hun zoektocht naar tranen van berouw
uitgedroogd op de wangen die verkoold zijn met de zonnewende
bossen van eikenhout en dennenhout en goddelijke fijnmakerij
groen met corrosie
nooit meer groen
zit stil op de rots die ze ooit beschutten.
ze wachten op hun vlucht door de orkaan.
nachtzwaluw
de dag vergaat
en de rots verheugt zich in de vrije hemel
ontkoppelen
eindelijk alleen
wijzer dan alle mannen die heel oud werden.
wetende dat alles beter is
in de beste van alle mogelijke werelden