Soulfallen — Towers of Silence songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Towers of Silence" van Soulfallen.
Songteksten
Why does this morning feel different from all the others
The Hand that once gave life has begun to smother
From my within my lungs the air has been released
And I cannot feel the chill in the morning breeze
Yet I am at ease…
For me there is no warmth left even in the Sun
Safe from the earth this crest will be undone
Naked and alone, upon an altar made of stone
I fear has become final throne
Upon the third circle on the first day
Where nothing moves but the daevas in the wind
The wind bears a silent calling to mountains far away
Summoning the birds of prey
«On the second day the vultures came
The beasts of birds, the sentinels of decay
Deeper each day they tore into my flesh
Feasting upon my loins and the insides through my chest
For days it lasted until they ran out of meat
leaving behind only bones for the Sun to bleach»
Upon this silent altar, upon my dreamless bed
Leaving the world bereft and the vultures fed
Slowly all will be gone that has ever signed to me As the remains quietly wash into the sea…
Songtekstvertaling
Waarom voelt deze morgen anders dan alle anderen?
De Hand die ooit leven gaf is begonnen te verstikken.
Vanuit mijn longen is de lucht losgelaten.
En ik kan de kou in de ochtendbries niet voelen
Toch ben ik op mijn gemak.…
Voor mij is er geen warmte meer, zelfs niet in de zon.
Veilig voor de aarde zal dit Schild ongedaan worden gemaakt.
Naakt en alleen, op een altaar gemaakt van steen
Ik vrees dat het de laatste troon is geworden.
Op de derde cirkel op de eerste dag
Waar niets beweegt behalve de daevas in de wind
De wind draagt een stille roep naar bergen ver weg
De roofvogels oproepen
"Op de tweede dag kwamen de gieren
De dieren van de vogels, de schildwachten van verval
Elke dag dieper scheurden ze in mijn vlees.
Zich te voeden met mijn lendenen en de binnenkant door mijn borst
Dagenlang duurde het tot ze geen vlees meer hadden.
het achterlaten van alleen botten voor de zon om te bleken»
Op dit stille altaar, op mijn droomloze bed
De wereld verlaten en de gieren gevoed
Langzaam zal alles weg zijn dat mij ooit getekend heeft ... terwijl de resten stilletjes in zee stromen.…