Sopor Aeternus & The Ensemble Of Shadows — The Skeletal Garden songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Skeletal Garden" van Sopor Aeternus & The Ensemble Of Shadows.
Songteksten
Obsessed with fear of losing his mind,
he soon couldn’t take care of himself anymore.
He had no friends or relatives to look after him,
only once a week some male nurse dropped in.
He was found in his bed, dehydrated…
unconscious, as he was, they brought him to a diffrent
place.
«We have never heard of him since…»
He lived alone in his house for most of his life,
and I wouldn’t be suprised,
If he had died the same day they put him in a room
with the people he’d never seem before.
He had a wild garden behind his house…
so beautiful and dark.
woodpeckers and squirrels lived there,
and hedgehogs, mice and martens.
Hazelnut-trees and wild strawberries grew,
and cherries, apples and pears, and currants of red and
black…
all hidden in this private place.
In the safety of the shadows the fragile fern slept,
along the winding paths the wild-flowers wept,
snowdrops noddld their little heads in spring,
forget-me-nots, and all kind of things,
of which I do not know the names…
And, of course, there was ivy everywhere.
It happened the same week they took him away
workers hacked down all the trees in the garden…
hired by the envious people outside… who had always
been terrified
by the beauty that enchanted this place,
and the darkness it was breathing.
Yet, none of them could keep the DEAD BIRDS FROM
SINGING…
Songtekstvertaling
Geobsedeerd door angst om zijn verstand te verliezen.,
hij kon al snel niet meer voor zichzelf zorgen.
Hij had geen vrienden of familie om voor hem te zorgen.,
maar één keer per week kwam er een mannelijke verpleegster langs.
Hij lag uitgedroogd in z ' n bed.…
bewusteloos, zoals hij was, brachten ze hem naar een andere plek.
plaats.
"We hebben nog nooit van hem gehoord sinds…»
Hij woonde het grootste deel van zijn leven alleen in zijn huis.,
en ik zou niet verbaasd zijn,
Als hij op dezelfde dag was gestorven, hadden ze hem in een kamer gezet.
met de mensen die hij nooit eerder zou lijken.
Hij had een wilde tuin achter zijn huis.…
zo mooi en donker.
daar woonden spechten en eekhoorns.,
en egels, muizen en martens.
Hazelnootbomen en bosaardbeien,
en kersen, appels en peren, en rode aalbessen en
zwart…
allemaal verborgen in deze privé plek.
In de veiligheid van de schaduwen sliep de kwetsbare varen,
langs de kronkelende paden huilden de wilde bloemen,
sneeuwklokjes niet in het voorjaar,
vergeet-me-nietjes, en allerlei dingen,
waarvan ik de namen niet ken…
En natuurlijk was er overal ivy.
Het gebeurde dezelfde week dat ze hem meenamen.
arbeiders hakten alle bomen in de tuin af.…
ingehuurd door de jaloerse mensen buiten ... die altijd
doodsbang geweest
door de schoonheid die deze plek betoverde.,
en de duisternis die het ademde.
Maar geen van hen kon de dode vogels weghouden.
ZINGEN…