Sonic Youth — NYC Ghosts & Flowers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "NYC Ghosts & Flowers" van Sonic Youth.
Songteksten
when the phone rang, 3 in the morn, dead middle of night
there was nuthin on the line
i set back the silent receiver / tiny flames lit in my head
hey did any of you freaks here ever remember lenny?
i can’t remember his last name
he’s turned to dust now, one of the chosen few
left out in the rain, out of town again
left out in the rain, ocean bound i guess
between the matress and a column of hazy faces
i remember every word you said
quite a clear picture ev’ry word you said
the door was open but the way was not lit
and there was no way out of my head
on a crimson hiway by a chrome bumper i last saw you:
alive / inclined to thrive / evening fireflies lit sparks around yr head
but wait a minute let’s back up a bit:
some famous stars were busted by the thought police down on fashion avenue
impersonating real men / not knowing who they really were
now here at dark corners all is calm and quiet and good
the kids are up late dreaming quiet questions in a graceful mood:
can you please pass me a jug of winter light?
fold me in an ocean’s whim?
in sweet corrosive fire light?
in the city made of tin?
are you famous under the skin?
familiar with the things you wanted?
able now to take it all in?
making peace w/ every hole in the story?
did lightning keep you up all night?
illuminate the soot and grit?
can you tell how high the sky tonight?
dig out from under in spite of it?
can you cover up the one that floats?
can you push back the hours?
i hear yr voice, i speak yr name
among nyc ghosts and flowers
will we meet? to run again?
thru nyc ghosts and flowers
Songtekstvertaling
toen de telefoon ging, drie in de ochtend, midden in de nacht.
er was niets op het spel.
ik zette de Stille ontvanger / kleine vlammen in mijn hoofd terug.
herinnert een van jullie freaks zich lenny nog?
ik weet zijn achternaam niet meer.
hij is nu tot stof veranderd, een van de uitverkorenen
weggelaten in de regen, weer de stad uit
achtergelaten in de regen, oceaan gebonden denk ik
tussen de matress en een zuil van wazige gezichten
ik herinner me elk woord dat je zei.
een heel duidelijk beeld van wat je zei.
de deur stond open maar de weg was niet verlicht
en er was geen uitweg uit mijn hoofd.
op een crimson hiway bij een Chrome bumper zag ik je voor het laatst:
levend / geneigd tot gedijen / avond vuurvliegjes verlicht vonken rond je hoofd
maar wacht even, laten we een beetje achteruit gaan.:
een paar beroemde sterren zijn door de gedachtepolitie op fashion avenue opgepakt.
zich voordoen als echte mannen / niet weten wie ze echt waren
hier in donkere hoeken is alles rustig en rustig en goed
de kinderen zijn laat op en dromen stille vragen in een gracieuze stemming:
kun je me alsjeblieft een kruik winterlicht geven?
me vouwen in een bevlieging van de oceaan?
in zoet corrosief vuurlicht?
in de stad gemaakt van tin?
ben je beroemd onder de huid?
ken je de dingen die je wilde?
kan je het nu allemaal in je opnemen?
vrede sluiten met elk gat in het verhaal?
heeft de bliksem je de hele nacht wakker gehouden?
het roet en het gruis verlichten?
kun je zien hoe hoog de lucht vanavond is?
hoe dan ook?
kun je degene verbergen die drijft?
kun je de uren uitstellen?
ik hoor je stem, Ik spreek je naam
tussen NYC geesten en bloemen
zullen we elkaar ontmoeten? om weer te vluchten?
door geesten en bloemen van nyc