Son of Aurelius — Long Ago songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Long Ago" van Son of Aurelius.
Songteksten
As the vine grows on the rotted oak life goes on,
and even as Icarus falls, the world is turning 'round.
Albeit small, our time spent breathing
is tantamount to something much greater
that we may never see, but will always seek.
Just out of reach we can see it gleaming: meaning.
Chased through the woods
by beasts of heavy stride and sharpened tooth
(ruthless in their pursuit.)
I find hiding from them and stay silent,
breathing deep the night that stings my eyes
with heavy sighs.
Tired, I am losing sight ahead of time and,
colliding with a ghost train of thought, I expire.
As the vine grows on the rotted oak, life goes on and even as Icarus falls the world is turning 'round.
As the vine grows on the rotted oak, I grow strong.
I can feel the fire in my bones,
and I have opened up to new worlds of possibility
that I have never known before.
I have evolved into something
far beyond that from which I once fled.
Others have ascended
away from sickness and death
(great and nameless.)
Through great migration, we’ve expanded and clasped hands
with the best of them.
As the vine grows on the rotted oak, I grow old.
I remember long ago when we could have saved the world,
but instead we built homes out of oil and gold.
I remember long ago when we destroyed the world.
Still alive, but not alone, those who cherish life will survive.
As long as they have breath in them,
they will find the way and triumph death.
Songtekstvertaling
Als de wijnstok groeit op het rot eiken leven gaat door,
en zelfs als Icarus valt, draait de wereld om.
Hoewel klein, onze tijd besteed aan ademen
is gelijk aan iets veel groters
dat we misschien nooit zullen zien, maar altijd zullen zoeken.
Net buiten bereik zien we het glimmen: betekenis.
Achtervolgd door het bos
bij zwaar beladen dieren en scherpe tanden.
(meedogenloos in hun achtervolging.)
Ik verstop me voor ze en zwijg.,
diep ademen de nacht die mijn ogen prikt
met zware zuchten.
Moe, ik verlies de tijd uit het oog en,
botsen met een geesttrein van gedachten, ik vervalt.
Terwijl de wijnstok groeit op de verrotte eik, gaat het leven verder en zelfs als Icarus valt, draait de wereld om.
Als de wijnstok groeit op de verrotte eik, word ik sterk.
Ik voel het vuur in mijn botten.,
en ik heb me opengesteld voor nieuwe werelden van mogelijkheden
dat heb ik nog nooit geweten.
Ik ben geëvolueerd tot iets
veel verder dan waar ik ooit vandaan vluchtte.
Anderen zijn opgestegen
weg van ziekte en dood
(groot en naamloos.)
Door grote migratie, hebben we uitgebreid en geklemd handen
met de beste van hen.
Als de wijnstok groeit op de verrotte eik, word ik oud.
Ik weet nog dat we de wereld hadden kunnen redden.,
maar in plaats daarvan bouwden we huizen van olie en goud.
Ik weet nog dat we de wereld verwoestten.
Nog steeds in leven, maar niet alleen, degenen die het leven koesteren zullen overleven.
Zolang ze maar ademen.,
ze zullen de weg vinden en de dood overwinnen.