Solar Fake — Stigmata rain songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Stigmata rain" van Solar Fake.
Songteksten
I try to stay so undetected,
Following you silently
Don’t you notice me behind your back
I’m following in your tracks
Even if you’re underwater
Gasping for the air to breathe
I’ll be on your side to hold you down
You should have been aware
But your eyes believe in me
It’s like always, every time
And you’d better not find me here in the dark
When the shadows rise again
And you will fight and scream in the stigmata rain
Stumble and fall, it’s no use to complain
With my hands around your neck,
Finding passion to win
Dancing and laughing with you, where’s the sin?
You try to hide, to resist the stigmata rain
Your escape plan will surely be in vain
Just don’t talk to me, ’cause I hate to discuss
These damned questions
of madness, frustration and lust
Waiting for the perfect moment
Nobody can observe us here
Awakened from our forced cold apathy
in a raging scenery
If I could be understanding,
I would give you one last chance
But it’s so far beyond
normality and familiarity
You seek, you hide, you cry for help
You stand, you fall, try to inhale
You talk, you ask just by despair
Don’t tell me
it’s wrong, infamous, unfair
Songtekstvertaling
Ik probeer zo onopgemerkt te blijven, als ik je in stilte volg merk je me niet achter je rug Ik volg je in je spoor zelfs als je onder water naar adem snakt ik sta aan jouw kant om je vast te houden je had je bewust moeten zijn maar je ogen geloven in mij het is zoals altijd, elke keer en je kunt me beter niet hier in het donker vinden als de schaduwen weer oprijzen en je zult vechten en schreeuwen in de stigmata regen struikelen en vallen, het heeft geen zin om te klagen met mijn handen om je nek, Passie vinden om te dansen en met je te lachen, waar is de zonde?
Je probeert je te verbergen, om de stigmata regen te weerstaan je ontsnappingsplan zal zeker tevergeefs zijn gewoon praat niet met mij, Want Ik haat het om deze verdomde vragen van waanzin, frustratie en lust te bespreken wachtend op het perfecte moment niemand kan ons hier zien ontwaken uit onze gedwongen koude apathie in een razende omgeving als ik zou kunnen begrijpen, Ik zou je een laatste kans geven maar het is zo ver voorbij normaliteit en vertrouwdheid die je zoekt, je verbergt, je huilt om hulp je staat, je valt, probeer je te inhaleren je praat, je vraagt gewoon door wanhoop vertel me niet dat het verkeerd, berucht is, oneerlijk