Sofia Karlsson — Moesta e errabunda songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Moesta e errabunda" van Sofia Karlsson.
Songteksten
O älskade säg, om ditt hjärta ej stundom har flytt
Långt bort från det mulnande hav och den orena stad?
Till hav som är klarare blått och så jungfruligt nytt
Att dess skum är ett ljusets och renhetens bländande bad —
Dit, älskade säg, om ditt hjärta ej stundom har flytt?
Blott havet det vida kan läka de kvalfyllda bröst
Vems ande har låtit dess rosslande vågsånger bli —
Tätt följda av vindarnas milda, harpklingande röst —
åt hjärtat en sällsam och bävande vaggmelodi?
Blott havet det vida kan läka det kvalfyllda bröst
O bär mig, min springare, för mig i fjärran, fregatt!
Långt, långt; här är stoftet av strömmande tårarna vått!
O säg, är det sant att mitt hjärta har ropat i natt:
Bort, bort ifrån grämelse, synder och smärta och brott?
O bär mig, min springare, för mig i fjärran fregatt!
O rosornas paradisland, huru fjärran du är
Där himmelens ljus är som glädjens och kärlekens sken
Där den som blir älskad och dyrkad är värd hållas kär
Och vällusten själv, fastän het, bliver helgad och ren —
O, rosornas paradisland, huru fjärran du är!
Den barnsliga kärlekens eviga grönskande ö
Med visor och kyssar och hjärtans förborgade rus
Där fiolernas ekon bland skuggande kullarna dö
Vid vinkrus i aftonens rosdoft och svalnande sus —
Den barnsliga kärlekens eviga grönskande ö
All oskuldens Eden av fröjd och förstulna behag
Mer fjärran än Kina och Indien? Säg, huru lång
är vägen till dig — kan du ropas tillbaka i dag
Eller kallas till liv av den klaraste, flöjtrena sång
All oskuldens Eden av fröjd och förstulna behag
Songtekstvertaling
O geliefde, zeg, als je hart niet van tijd tot tijd ontsnapt is
Ver weg van de bewolkte zee en de onzuivere stad?
Naar zee die helderder blauw is en zo maagdelijk nieuw
Dat het schuim een verblindend bad van licht en zuiverheid is —
Waar, geliefde, zeg, als je hart niet van tijd tot tijd is gevlucht?
Alleen de zee kan de pijnlijke borsten genezen.
Wiens geest zijn ritselende golfliedjes heeft laten worden —
Op de voet gevolgd door de zachte, harp klinkende stem van de wind —
heeft het hart een vreemde en trillende slaapliedje gegeten?
Alleen de zee kan de pijnlijke borst genezen.
O draag mij, mijn ridder, naar mij in de verte, fregat!
Ver, ver, hier is het stof van stromende tranen nat!
O zeg, is het waar dat mijn hart heeft gehuild vanavond:
Weg van ergernis, zonden, pijn en misdaad?
O draag mij, mijn ridder, naar mij in het Verre fregat!
O paradijs land van rozen, hoe ver ben je
Waar het licht van de hemel is als het licht van vreugde en liefde
Waar degene die geliefd en aanbeden is het waard om in liefde gehouden te worden
En het genot zelf, hoe heet ook, is geheiligd en zuiver —
O paradijs land van rozen, hoe ver ben je!
Het eeuwige weelderige eiland van kinderlijke liefde
Met liederen en kussen en de verborgen rus van het hart
Waar de echo ' s van de violen in de schaduw heuvels sterven
Bij de wijnmok in de rozengeur van de avond en koelende sus —
Het eeuwige weelderige eiland van kinderlijke liefde
De eed van onschuld vreugdevol en woedend
Verder weg dan China en India? Hoe lang?
kun je vandaag teruggeroepen worden?
Of tot leven geroepen door het duidelijkste, fluitistische lied
De eed van onschuld vreugdevol en woedend