Soan — Parisiennes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Parisiennes" van Soan.
Songteksten
On se lève d’un silence et déjà, j’y reviens,
Qu’elle est belle ton absence à ne me laisser rien,
C’est demain quand tu rêves et les mots défendus,
Si le vin te relève, j’ai bu.
On se lève d’un silence et déjà, j’y reviens.
Serait-ce ton absence qui pleure sur mes mains?
C’est le bruit d’une étincelle et le ciel ne sait pas,
Si le vin te rappelle, je bois.
Mille et une pensées, j’ai pas reconnu la mienne
De mes amours de hyène, je t’ai mordu les pieds.
Je t’aime, comme on aime dans les chansons,
Du fin fond des nuits parisiennes.
On se lève d’un silence à l'écriture bancale.
En plus, j’y vois que dalle, il pleut sur mon cahier.
Les autres me bousculent ou c’est moi, je sais plus.
Je m’en vais, mes mains brûlent, les rues.
Si le «po» de poème, c’est la peau sur tes os,
Fais de moi qui tu aimes et je me ferai beau.
Mais les voix du silence me disent: «Elle partira»,
Les reines se balancent, des rats.
Mille et une pensées, j’ai pas reconnu la mienne
De mes amours de hyène, je t’ai mordu les pieds.
Je t’aime, comme on aime dans les chansons
Du fin fond des nuits parisiennes!
Mes yeux c’est des oreilles en bois, j’en crois pas mes orteils.
Assis dans un commissariat je m’souviens pas pourquoi je n’ai pas eu sommeil!
Mille et une pensées, j’ai pas reconnu la mienne
De mes amours de hyène, je t’ai mordu les pieds.
Je t’aime, comme on aime dans les chansons
Du fin fond des nuits parisiennes!
Songtekstvertaling
We herrijzen uit een stilte en nu al, ik keer erop terug.,
Dat ze mooi is, dat je me niets nalaat.,
Het is morgen wanneer je droomt en de woorden verdedigd,
Als de wijn je terugbrengt, heb ik het opgedronken.
We staan op van een stilte en ik ben zo terug.
Is het jouw afwezigheid die op mijn handen huilt?
Het is het geluid van een vonk en de hemel weet het niet,
Als de wijn je eraan herinnert, zal ik drinken.
Duizend en één gedachten, Ik herkende de mijne niet
Van mijn hyena liefdes, beet ik in je voeten.
Ik hou van je, zoals we houden van liedjes,
Vanaf het einde van de Parijse nachten.
We gaan van stilte naar wankel schrijven.
Trouwens, het regent op mijn notitieboekje.
De anderen duwen me, of ik ben het, Ik weet het niet meer.
Ik ga weg, mijn handen branden, de straten.
Als het gedicht" po " de huid op je botten is,
Maak me wie je liefhebt en ik zal er goed uitzien.
Maar de stemmen der stilte zeggen mij: "Zij zal vertrekken.»,
Queens sway, ratten.
Duizend en één gedachten, Ik herkende de mijne niet
Van mijn hyena liefdes, beet ik in je voeten.
Ik hou van je, zoals we houden van liedjes
Vanaf het einde van de Parijse nachten!
Mijn ogen zijn houten oren, ik geloof mijn tenen niet.
Ik weet niet meer waarom ik niet slaperig werd.
Duizend en één gedachten, Ik herkende de mijne niet
Van mijn hyena liefdes, beet ik in je voeten.
Ik hou van je, zoals we houden van liedjes
Vanaf het einde van de Parijse nachten!