Soan — Belleville songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Belleville" van Soan.
Songteksten
Combien ça ferait de trottoirs
De nuits d’ivresse et d’avenir
Si par amour du biscornu
Soudain je n’sortais plus
Que pour soudoyer le hasard…
Le jour de miroir
Ne m’est pas revenu.
ça n'était qu’un espoir
Quand les oeils disaient toujours…
Chacun fait ce qu’il peut de mieux
Moi je rate mon tour
J’ai songé ce million de rimes, apollinaires,
il n’est plus rien à faire que de mourir digne.
J’ai songé les visions lunaires d’Amandine
Et mes yeux moleskine ont entamé la pierre.
Puisqu’elles mentent, les filles belles
Une étincelle à Belleville
Et tout ça n'était pas sérieux…
J’y crois comme à l’amour, la mort et comme à l’incertain
Je reverrai ton corps encore il frôlera mes mains
ça n’est pas juste les contours, demain je serai vieux
Je te reparlerai d’amour, la bave au coin des yeux!
J’ai songé ce million de rimes apollinaires,
Il n’est plus rien à faire que de mourir digne.
J’ai songé les visions lunaires d’Amandine
Et j’ai ruiné mon spleen à le trainer par terre.
Dans les hivers verts de nos brumes,
Je te respire et pire à pleins poumons
C’est un enfer à faire de nos lunes
Un cimetière à mon tiers de bon
Songtekstvertaling
Hoeveel trottoirs zou dat zijn?
Nachten van dronkenschap en toekomst
Al voor de liefde van de biscornu
Opeens ging ik niet meer uit.
Dan om chance om te kopen…
De Spiegeldag
Kwam niet meer bij me terug.
het was gewoon een hoop.
Toen de ogen altijd zeiden…
Iedereen doet z ' n best.
Ik mis mijn beurt.
Ik dacht aan dit miljoen rijmpjes, apollinaires.,
er is niets meer te doen dan waardig sterven.
Ik dacht aan Amandines maanvisies.
En mijn moleskine ogen begonnen de steen.
Omdat ze liegen, mooie meisjes.
Een vonk in Belleville
En dit alles was niet ernstig.…
Ik geloof erin als liefde, dood en onzekerheid.
Ik zal je lichaam weer zien. het zal mijn handen aanraken.
het zijn niet alleen de contouren, morgen ben ik oud.
Ik zal je vertellen over liefde, het kwijl in de hoek van je ogen!
Ik dacht aan een miljoen Apollinaire rijmpjes.,
Er is niets meer te doen dan waardig sterven.
Ik dacht aan Amandines maanvisies.
En ik verpestte mijn milt door hem naar beneden te slepen.
In de groene winters van onze mist,
Ik adem je in en erger met volle longen
Het heeft iets te maken met onze manen.
Een begraafplaats voor mijn derde goede