Sneaker Pimps — Grazes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Grazes" van Sneaker Pimps.
Songteksten
So did the sympathy for me start to fade
When your conscience is down
Fix paranoia scars when I need all
So did you ever see the north get so grey
Swallows me up, hollows the language in my last lungs
So which fucking ape is on you today
That what my head wakes up and says when I crumble
I’m the aim
To suffocate and blame
You gave less
Than you tried to possess
All the greed
Is nothing that I need
If you can’t face the grazes
I can’t face the grazes
I cannot contain this
I can’t fake the traces
I can’t fake the grazes
So the fever that I got stole my name
It opened me up, twisted my bones now I’m nothing
I knew the second time that I saw your face
The city lit up was bleeding its gifts
Now I’m sinking
Just another lonely box beneath her bed
A mark on her back a bruise in her head
Had she fallen, had she fallen
That is what she wished she had said
Two traces of time were riding the spine
Was it worth it
I’m the aim
To suffocate and blame
You gave less
Than you tried to possess
All the greed
Is nothing that I need
If you can’t face the grazes
I can’t face the grazes
I cannot contain this
I can’t fake the traces
I can’t face the grazes
Songtekstvertaling
Zo begon de sympathie voor mij te vervagen.
Als je geweten naar beneden is
Herstel paranoia littekens als ik alles nodig heb
Heb je ooit gezien dat het noorden zo grijs werd?
Slokt me op, holt de taal in mijn laatste longen
Dus welke aap krijg je vandaag?
Dat wat mijn hoofd wakker wordt en zegt als ik afbrokkel
Ik ben het doel
Om te stikken en de schuld te geven
Je gaf minder
Dan je probeerde te bezitten
Al de hebzucht
Is niets wat ik nodig heb
Als je de schaafwonden niet aankunt
Ik kan de schaafwonden niet aan.
Ik kan dit niet bevatten.
Ik kan de sporen niet vervalsen.
Ik kan niet doen alsof.
Dus de koorts die ik kreeg stal mijn naam
Het opende me, verdraaide mijn botten nu ben ik niets
Ik wist de tweede keer dat ik je gezicht zag.
De stad verlichtte haar gaven.
Nu zink ik.
Gewoon een eenzame doos onder haar bed.
Een teken op haar rug een blauwe plek in haar hoofd
Was ze gevallen, was ze gevallen
Dat is wat ze wou dat ze had gezegd.
Twee sporen van tijd zaten in de wervelkolom.
Was het het waard?
Ik ben het doel
Om te stikken en de schuld te geven
Je gaf minder
Dan je probeerde te bezitten
Al de hebzucht
Is niets wat ik nodig heb
Als je de schaafwonden niet aankunt
Ik kan de schaafwonden niet aan.
Ik kan dit niet bevatten.
Ik kan de sporen niet vervalsen.
Ik kan de schaafwonden niet aan.