Smouldering in Forgotten — Unspoken Names songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Unspoken Names" van Smouldering in Forgotten.
Songteksten
I am a reincarnation of origins unremembered… so I swim against the current
of the flow of eternity… my muscles burn, but each stroke brings me closer to
the source
The putrid stench of failure permeates in the river mist, and yet…
through the stink… I detect it… like sweet ambergris… intoxicating,
addictive…
This is the scent of vengeance
Back through time, I swam to the banks of the Nile where I saw the city
In an age that knew no pharaoh, no human king… ten thousand years before the
rise of the false human civilization… she stood with her proud ziggurats and
towers … ruled by mighty gods…
Gods with unspoken names
The city streets were slick with blood, the gods demanded flesh
The dark cravings of the unholy
Human slaves from the holding pens are led to their deaths
Sacrificed by curved bronze knife, their corpses piled by the score
Never to be grieved
Passed to the hands of the Necropriest
Abaddon… the Stealer of Souls…
Animator of the Dead… General of the Locust Horde
The fallen rise
Through vilest rites
Purged of life
Carved by knife
The Dark Ones feast
On the souls of the weak
The fallen rise with Abaddon’s might
In the inner sanctum of the City of the Dead
The Magus and his coven hold council
Searching for the weaknesses of the Ones with Unspoken Names
Covetous of greater power, yet fearful of the priesthood
By twist of fate, they found the keys to the Nethergate
A portal to the world beneath
An eternal prison… Abaddon and the Locust Horde will be no more
They conspired
That on this night
The tides would turn
The city would burn
The slaves will rise
The gods will die
The priesthood crushed
The horde ground into dust
I ran through the ancient corridors of the city’s catacombs
Stumbling, tripping in the abysmal dark until I was lost like a fool
Abaddon!
Beware their deception!
I carried on in the labyrinth till a blessed breeze of fresh air guided my way
out… I scurried through the city streets
I must not fail!
Breathless, frustrated, too late… I saw them with Abaddon leave through the
city gate
They conspired
That on this night
The tides would turn
The city would burn
No!
Songtekstvertaling
Ik ben een reïncarnatie van oorsprong zonder herinnering... dus ik zwem tegen de huidige
van de stroom der eeuwigheid ... mijn spieren branden, maar elke slag brengt me dichter bij
bron
De verrotte stank van mislukking dringt door in de rivier de mist, en toch…
door de stank ... bespeur ik het ... als zoete ambergris ... bedwelmend,
verslavend…
Dit is de geur van wraak.
Terug in de tijd zwom ik naar de oever van de Nijl waar ik de stad zag.
In een tijd die geen farao kende, geen menselijke koning... tienduizend jaar voor de
de opkomst van de valse menselijke beschaving ... ze stond met haar trotse ziggurats en
torens ... geregeerd door machtige goden…
Goden met onuitgesproken namen
De straten van de stad waren glad van het bloed, de goden eisten vlees
De duistere verlangens van de onheilige
Menselijke slaven uit de hokken worden naar hun dood geleid.
Geofferd door gebogen bronzen mes, hun lijken opgestapeld door de score
Nooit te treuren
Doorgegeven aan de hand van de Necessiefsten
Abaddon, de dief der Zielen. …
Animator van de doden ... generaal van de sprinkhaan Horde
The fallen rise
Door de smerigste riten
Gezuiverd van het leven
Gesneden met een mes
De duisteren feesten
Op de zielen van de zwakken
De gevallen opkomst met de macht van Abaddon
In het binnenste heiligdom van de stad van de doden
De Magus en zijn coven houden Raad
Zoeken naar de zwakheden van degenen met onuitgesproken Namen
Begerig naar grotere macht, maar bang voor het priesterschap
Door de wending van het lot, vonden ze de sleutels van het Nethergate.
Een portaal naar de benedenwereld
Een eeuwige gevangenis... Abaddon en de Locust Horde zullen niet meer bestaan.
Ze spanden samen.
Dat op deze avond
De getijden zouden keren.
De stad zou branden.
De slaven zullen opstaan.
De goden zullen sterven.
Het priesterschap verpletterd
De horde vermalen tot stof
Ik Rende door de oude gangen van de catacomben van de stad.
Struikelend, struikelend in het donker tot ik verloren was als een dwaas
Abaddon!
Pas op voor hun bedrog!
Ik ging door in het labyrint totdat een gezegende wind van frisse lucht mijn weg leidde.
Ik Rende door de straten van de stad.
Ik mag niet falen!
Ademloos, gefrustreerd, te laat ... ik zag ze met Abaddon vertrekken door de
stadspoort
Ze spanden samen.
Dat op deze avond
De getijden zouden keren.
De stad zou branden.
Nee!