Смоки Мо — Дурка songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Дурка" van Смоки Мо.
Songteksten
— Санитары!
— Санитары! Зови, зови сюда санитаров!
Пожалуйста, доктор! Я жить не смог там!
Можете вколоть новокаин, далеко до нас пока им.
У вас на стене очередная грамота.
Зачем пришёл? Как ты там это?
За стенкой чокнутый, сумасшедший, ненормальный,
Только ты мне поможешь. Там все спят при лампе,
Мечты разбиваютсся о бампер — это статистика.
Несколько капель крови вниз стекают,
Бухой водитель вместе с машиной в кювете.
Оператор показывает кровь — повышается рейтинг.
У одного особняк, охрана, бассейн,
Другой вешает себе на шею табличку «sale».
Бледный, укутанный в тряпьё, дайте плед.
Им было бы ни до чего. Следом идут дети.
Оу, жалко! Их сзади подталкивают родные:
«Да клал он на то, что хочешь заниматься вокалом!»
Эта ругань не дает уснуть мне,
Их учат не указкой, а железными прутьями,
Им не нужна профилактика. Хочешь что-то изменить?
Да флаг тебе в руки! А я бы засунул бомбу миру по самое некуда!
Пойди, на плечи возьми ношу ту, что и они.
Где тебе? Под щит бегство метили,
Верить им или в замке на замки врата,
Рвы водой, воду диковинной рыбой хищной?(Наглухо доступ в рай!)
Разум — враг, грозит бурей. Стихия, гроза, над миром нависла
Беззлобная масса, бездна. Все краски в серый резко,
Да так, что глушь по ушам увесистой лапой в затылок.
Не мешаем, пылок нрав, пусть грызут друг другу глотки.
Ненависть выводит из равновесия, целостность,
Занавесом хаоса окутав планету за раз,
А мы здесь, наши спасённые души, важные персоны,
Надежды на будущее схожи тем лишь,
Что нету грязи в нас — умалишённые, сумашедшие, психи,
Проклятые (прокаженные). Вряд ли жить им.
Близится наш век, осталось ждать лишь.
Весь мир у наших ног, мой друг
Весь мир у наших ног, мой друг
Весь мир у наших ног, мой друг
У наших ног, мой друг
Весь мир у наших ног, мой друг
Весь мир у наших ног, мой друг
Весь мир у наших ног, мой друг
У наших ног, мой друг
Стиснув зубы, гении на грани безумия.
Сколько лет не ел суп из нормальной посуды?
Сударь, бежать отсюда некуда!
Под непрерывной опекой сумасшедших рекрутов
В белых халатах. Тихий час в палатах,
В коридорах шорох, под одеялами шепот.
Из года в год копят в коробках серу,
чтобы сделать порох.
Эй, кто здесь? Чё вы возитесь?
Наши образы, полосы пана-на-нацей!
Головы, цели больны, только так я их вижу.
Отныне режу кожу, меня уже точно не выпустят!
Повезут люди, медбрат и горилла к самым порогам пенициллина.
На нас уже смыты ожоги, плевать на климат, планы —
Это забыто даже мятыми примами.
Жили, но они брезгливо прыгали в ров.
Теперь пусть эти дамы примеряют черные вуали вдов,
Ну, а самым умным примерят каппу.
Наши мармеладные носы учуют запах
Домашней каши лучше, чем любой другой
Чует аро-ромат корицы, запах отбеленных рубашек.
Как это? Как можно осуждать других, если живешь в бараках?
Люди застыли в позах спаренных собак. Как это?
Очень просто, мой друг, как-нибудь вдруг,
Попасть в круг живых слуг (сук). Но мир за нашими окнами стух,
За нашими окнами склеп питонов,
Общество забывшее айкью, полых питонов. Буя!
Якобы в здоровых голо-ловах должен жить свет,
А живет что-то типа презрительный смех.
Отвратного типа мумия, старая кляча,
Поймет меня лучше, чем мальчик, который все лечит и почему-то плачет
Эй, не плачь, мой друг, встань, мой друг, весь мир у наших ног, мой друг.
Songtekstvertaling
"Verplegers!
"Verplegers! Bel de ambulance.
Alstublieft, dokter! Ik kon daar niet wonen!
Je kunt novocaine injecteren, het is nog ver van ons vandaan.
Er hangt nog een brief aan de muur.
Waarom ben je gekomen? Hoe gaat het?"
Achter de muur, gek, gek, gek,
Alleen jij kan me helpen. Ze slapen allemaal bij de lamp.,
Dromen zijn gebroken op de bumper - dit zijn statistieken.
Een paar druppels bloed druppelen naar beneden,
Dronken bestuurder met de auto in de greppel.
De operator toont bloed-de rating stijgt.
Men heeft een herenhuis, beveiliging, zwembad,
Een ander hangt een" verkoop " bord om zijn nek.
Bleek, gewikkeld in vodden, geef me een deken.
Het kan ze niet schelen. Gevolgd door de kinderen.
Oh, sorry! Zij worden van achteren geduwd door hun familieleden.:
"Ja, Hij wierp op het feit dat je vocalen wilt doen!"
Dit vloeken Houdt me wakker.,
Zij worden niet onderwezen met een aanwijzer, maar met ijzeren staven.,
Ze hebben geen preventie nodig. Wil je iets veranderen?
Ja, hou je in handen! En ik zou een bom in de wereld hebben geduwd!
Ga en draag de last die ze dragen.
Waar ben je? Onder het schild werd de vlucht gemarkeerd.,
Geloof hen of in het kasteel op de poort sloten,
Gracht met water, water met vreemde roofvissen?(Nauwe toegang tot het paradijs!)
De geest is de vijand, die de storm bedreigt. De elementen, de storm, de wereld is onder
Een onschuldige massa, een afgrond. Alle kleuren zijn grijs.,
Ja, zodat de wildernis op de oren met een zware poot in de achterkant van het hoofd.
Bemoei je er niet mee, vurige temperament, laat ze elkaar naar de keel knagen.
Haat brengt je uit balans, integriteit,
Een gordijn van chaos omhulde de planeet in een tijd,
En hier zijn we, onze gered zielen, belangrijke mensen,
De hoop voor de toekomst is vergelijkbaar in die,
Dat er geen vuil is in ons-gekken, gekken, psychopaten,
De verdoemden. Ze leven nauwelijks.
Onze leeftijd nadert, we moeten gewoon wachten.
De hele wereld ligt aan onze voeten, mijn vriend.
De hele wereld ligt aan onze voeten, mijn vriend.
De hele wereld ligt aan onze voeten, mijn vriend.
Aan onze voeten, mijn vriend
De hele wereld ligt aan onze voeten, mijn vriend.
De hele wereld ligt aan onze voeten, mijn vriend.
De hele wereld ligt aan onze voeten, mijn vriend.
Aan onze voeten, mijn vriend
Hun tanden knarsen, genieën staan op de rand van waanzin.
Hoeveel jaar heb ik geen soep gegeten van normale gerechten?
Monsieur, er is geen ontsnapping mogelijk!
Onder de voortdurende begeleiding van gekke rekruten
In witte jassen. Rustig uur op de afdeling,
Er is een ritsel in de gangen, een fluistering onder de dekens.
Van jaar tot jaar hopen ze zwavel op in dozen.,
om buskruit te maken.
Wie is hier? Wat doe je?
Onze beelden, pan-na-na-na strepen!
Hoofden, doelen zijn ziek, dat is de enige manier waarop ik ze zie.
Van nu af aan, snij ik mijn huid, Ik zal zeker niet worden vrijgelaten!
Breng mensen, een verpleegster en een gorilla naar de drempel van penicilline.
We hebben de brandwonden al weggespoeld, Ik geef niet om het klimaat, plannen —
Dit wordt zelfs door kreupele primaten vergeten.
Ze leefden, maar ze sprongen in de gracht van walging.
Laat deze dames de zwarte sluiers van weduwen proberen.,
De slimste zal de gebitsbeschermer proberen.
Onze marmelade neuzen zullen het ruiken.
Zelfgemaakte pap is beter dan alle andere
Hij kan het kaneelaroma ruiken, de geur van gebleekte shirts.
Hoezo? Hoe kun je anderen beoordelen als je in barakken woont?
Mensen verstijven in de poses van gestampte honden. Hoezo?
Heel eenvoudig, mijn vriend, een dezer dagen,
Om bij de kring van de levende dienaren (de tak) te komen. Maar de wereld buiten onze ramen is dood.,
Buiten onze ramen is de Python Crypte,
Een samenleving die ikyu, de holle pythons, vergeten is. Boei!
Licht zou in gezonde hoofden moeten leven.,
En leeft iets als een verachtelijke lach.
Een lelijke mummie, een oude zeur.,
Hij zal me beter begrijpen dan een jongen die alles behandelt en huilt om een of andere reden.
Hé, niet huilen, mijn vriend, sta op, mijn vriend, de hele wereld staat aan onze voeten, mijn vriend.