Smokey Bastard — Cheer Up, Love (Worse Things Happen At Sea) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cheer Up, Love (Worse Things Happen At Sea)" van Smokey Bastard.
Songteksten
I saw a woman by the shore
Her feet half buried in the sand
As waves were lappin', sun was nappin'
She was cryin' for her man
And with a tear she dropped
And never stopped
And told of how this misery began
Each day for seven years
She’d walked the beach in case she saw
A heaving ship returning, fat with riches
Headed for the shore
With needless wealth
And the one man
That she’d been longin' for
No clue was given of
The crew of her lover’s cursed ship
A simple voyage of discovery
A three-year round-trip
Sullen hope had never yielded
So she knelt with quivering lip
So there the woman by the shore
Her knees half buried in the sand
As waves were lappin', sun was nappin'
She was searchin' for her man
With a final tear she stopped
And I began to understand.
This underwater tomb is keeping me from you
While my decaying body festers, my soul will never rest
And though you may cry yet
You must endeavor to forget me
So when you learn of my demise
Your soul can rise
The setting of the sun was fire
Her face a crimson red
Her bloodshot eyes staring toward the beheaded figurehead
Disfigured, dismembered
But remembered in his stead.
Now seven years of doubt
Have left her face by time betrayed
Unraveled dreams of a past life with her man becoming frayed
With a tear she dropped into the sea
As hope began to fade
Songtekstvertaling
Ik zag een vrouw aan de kust.
Haar voeten half begraven in het zand
Terwijl de golven lappeerden, lag de zon te slapen.
Ze huilde om haar man.
En met een traan viel ze
En nooit gestopt
En vertelde hoe deze ellende begon
Elke dag gedurende zeven jaar
Ze liep over het strand voor het geval ze zag
Een schip dat terugkeert, vet van rijkdom.
Op weg naar de kust
Met nodeloze rijkdom
En de enige man
Waar ze naar verlangde.
Er werd geen aanwijzing gegeven van
De bemanning van het vervloekte schip van haar geliefde.
Een eenvoudige ontdekkingsreis
Een reis van drie jaar
Sullen hoop had nooit opgegeven
Dus knielde ze met trillende lip
Dus daar is de vrouw bij de kust
Haar knieën half begraven in het zand
Terwijl de golven lappeerden, lag de zon te slapen.
Ze zocht haar man.
Met een laatste traan stopte ze
En ik begon het te begrijpen.
Deze onderwatergraf weerhoudt me van jou.
Terwijl mijn rottende lichaam kwijnt, zal mijn ziel nooit rusten.
En al huil je nog
Je moet proberen me te vergeten.
Dus als je hoort van mijn ondergang
Je ziel kan opstaan.
De zonsondergang was vuur.
Haar gezicht is rood.
Haar bloeddoorlopen ogen staren naar het onthoofde boegbeeld.
Verminkt, in stukken gesneden
Maar herinnerd in zijn plaats.
Nu zeven jaar twijfel
Heb haar gezicht verlaten door de tijd verraden
Ontrafelde dromen van een vorig leven met haar man die gerafeld werd
Met een traan viel ze in de zee
Toen de hoop begon te vervagen