Small Brown Bike — A Table for Four songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Table for Four" van Small Brown Bike.
Songteksten
Brother of mine.
Where are you going?
Drunken stares.
This table just isn’t the same.
A wave goodbye from both of our driveways.
Say anything.
You’re married now.
This never-ending story of people,
leaving and going and coming back home.
Stay — Where are you going?
Why are you leaving?
Please just come back home.
Why? — I've never felt this.
No one is home now.
I’m changing for the worse.
No — Late night phone calls.
Bags are packed up now.
You can come back home.
I know — You gave it a try.
Some things don’t work out.
Your family is home.
I’ve never said goodbye this many times.
I will try to keep in touch with you.
It’s not the same.
The stories are changing.
Chairs have turned and backs will be turning.
Chicago night.
Sidewalk confessions.
«I'm going to a place where no one knows me.»
We’re taught to fail.
We’re made to crawl.
We’re built to stay together.
Don’t question our ties.
I don’t deny the lies we told and the stories we never sold.
We tried and some will die trying.
We just end up failing.
The bag pipes are playing our song while we wait in line for our lives.
Grab my hand before I kiss the bottom.
This table is falling apart.
Like glue: I'm bonded to you…
Songtekstvertaling
Broer van me.
Waar ga je heen?
Dronken blikken.
Deze tafel is niet hetzelfde.
Een afscheid van onze beide opritten.
Zeg maar wat.
Je bent nu getrouwd.
Dit nooit eindigende verhaal van mensen,
weggaan en gaan en terugkomen naar huis.
Waar ga je heen?
Waarom ga je weg?
Kom alsjeblieft terug naar huis.
Waarom? Ik heb dit nog nooit gevoeld.
Er is nu niemand thuis.
Ik verander in het ergste.
Geen late telefoontjes.
De koffers zijn ingepakt.
Je kunt naar huis komen.
Ik weet het, je hebt het geprobeerd.
Sommige dingen werken niet.
Je familie is thuis.
Ik heb nog nooit zo vaak afscheid genomen.
Ik zal proberen contact met je te houden.
Het is niet hetzelfde.
De verhalen veranderen.
Stoelen zijn omgedraaid en de ruggen zullen omkeren.
Chicago night.
Bekentenissen op de stoep.
Ik ga naar een plek waar niemand me kent.»
We hebben geleerd te falen.
We zijn gemaakt om te kruipen.
We zijn gebouwd om bij elkaar te blijven.
Twijfel niet aan onze banden.
Ik ontken niet de leugens die we vertelden en de verhalen die we nooit verkochten.
We hebben het geprobeerd en sommigen zullen sterven tijdens het proberen.
Uiteindelijk falen we.
De bag pipes Spelen ons lied terwijl we in de rij wachten voor ons leven.
Pak mijn hand voor ik de bodem kus.
Deze tafel valt uit elkaar.
Zoals lijm: ik ben gebonden aan jou…