Slobberbone — 16 Days songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "16 Days" van Slobberbone.
Songteksten
For sixteen days, I’ve stayed in this bedroom
And this Indian Summer, It’s made me sick
I don’t use the phone, I don’t write no letters
All I can do is lay here and sweat
And this wretched house, It falls down around me
The air has turned foul, the walls have turned brown
And they rot in the glow of a single light bulb
Once there was paint, now there’s just dust
And I don’t know why I’m kept a prisoner here
But there’s no fear in these eyes
And I don’t know why no one talks to me
But it’s so clear when you try …
She had grace, and a natural beauty
She was a girl raised on a farm
A constant source of disappointment
To both of her folks, and they don’t know why
'Cause she had a love for a life she suspected
Lay somewhere else, beyond these crops
But she couldn’t speak, and they wouldn’t listen
So her dreams lay fallow and hope turned to dust
And I don’t know why I’m kept a prisoner here
But there’s no fear in these eyes
And I don’t know why no one talks to me
But it’s so clear when you try …
We sit in the yard, on broken-down loungers
Tryin' to grill food on a rusted out grill
Drinkin' a beer and burnin' our fingers
Watching the dog pee on the car
And the trees all look sick now and the grass has turned brown
And the bird bath’s broken, and the fence fallen down
And the gate, it hangs crooked on rusted out hinges
And the heat never leaves when the sun sinks down
And once we had meaning, but now, we’re just hollow
Once we felt pain, but now we’re just numb
Once there were words, but now there’s just glances
And once we were smart but now we’re just dumb …
Just dumb
And I don’t know why I’m kept a prisoner here
But there’s no fear in these eyes
And I don’t know why no one talks to me
But it’s so clear when you try …
Songtekstvertaling
Ik ben al zestien dagen in deze slaapkamer.
En deze Indiaanse zomer, het heeft me ziek gemaakt
Ik gebruik de telefoon niet, ik schrijf geen brieven.
Alles wat ik kan doen is hier liggen en zweten.
En dit ellendige huis, het valt om me heen
De lucht is vuil geworden, de muren zijn bruin geworden
En ze rotten weg in de gloed van één gloeilamp.
Ooit was er verf, nu is er gewoon stof.
En ik weet niet waarom ik hier gevangen zit.
Maar er is geen angst in deze Ogen
En ik weet niet waarom niemand met me praat.
Maar het is zo duidelijk als je het probeert. …
Ze had gratie en een natuurlijke schoonheid.
Ze was een meisje opgevoed op een boerderij.
Een constante bron van teleurstelling
Voor haar beide ouders, en ze weten niet waarom
Omdat ze een liefde had voor een leven dat ze vermoedde
Ga ergens anders liggen, achter deze gewassen.
Maar ze kon niet praten, en ze wilden niet luisteren.
Dus haar dromen lagen braak en de hoop veranderde in stof
En ik weet niet waarom ik hier gevangen zit.
Maar er is geen angst in deze Ogen
En ik weet niet waarom niemand met me praat.
Maar het is zo duidelijk als je het probeert. …
We zitten in de tuin, op kapotte ligstoelen.
Ik probeer eten te grillen op een verroeste grill.
Een biertje drinken en onze vingers verbranden
Kijken naar de hond plassen op de auto
En de bomen zien er nu allemaal ziek uit en het gras is bruin geworden
En het vogelbad is kapot, en het hek is gevallen.
En de poort hangt scheef aan verroeste scharnieren.
En de hitte gaat nooit weg als de zon ondergaat
En ooit hadden we Betekenis, maar nu zijn we gewoon hol.
Ooit voelden we pijn, maar nu zijn we gewoon gevoelloos.
Ooit waren er woorden, maar nu zijn er alleen blikken.
En ooit waren we slim, maar nu zijn we gewoon dom. …
Gewoon dom.
En ik weet niet waarom ik hier gevangen zit.
Maar er is geen angst in deze Ogen
En ik weet niet waarom niemand met me praat.
Maar het is zo duidelijk als je het probeert. …