Slim Dusty — Saddle Boy songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Saddle Boy" van Slim Dusty.
Songteksten
Through the grey frosty dawn
Every cold winters morn
Rode this lad full of life and joy
Every day just the same
Down the roadway he came
He was known as their own saddle boy
In his youth free from strife
He was called from this live
From the sorrows of lifes highway
He was needed above
At the homestead of love
For the last final roundup someday
Now the sad willows wave
On a cold silent grave
Where the tall grasses bend and bow
And the jackasses laugh
Is the only epitapn
O’re the grave of the brave saddle boy
At the schoolhouse on the rise
Teacher always watched the skies
For the storm clouds that rose like foam
You’ve a long way he said
So you’d better go ahead
Saddle up Saddle boy ride for home
He had ten miles to ride
Through the dark countryside
As the storm all around raged on
Just one creek left to cross
Struck by driftwood boy and horse
Swept away by the mad raging foam
And the lighting overhead
Showed the last sandy bed
Where the boy and the pony lay
And old boundry rider Troy
Was the one who found the boy
And who took the saddening message home next day
And the old people say
Of the long nights in May
When the wind though the valley roams
Pounding hoove beats resound
Through the tall timber land
It’s their own saddle boy riding home
Songtekstvertaling
Door de grijze ijzige dageraad
Elke koude winters morgen
Reed deze jongen vol leven en vreugde
Elke dag hetzelfde.
Hij kwam langs de weg.
Hij stond bekend als hun eigen saddle boy.
In zijn jeugd vrij van strijd
Hij werd vanuit deze live opgeroepen.
Van het verdriet van lifes highway
Hij was boven nodig.
In de homestead van de liefde
Voor de laatste laatste ronde ooit
Nu de droevige wilgengolf
Op een koud stil graf
Waar de hoge grassen buigen en buigen
En de eikels lachen
Is het enige grafschrift
O ' re the grave of the brave saddle boy
In het schoolgebouw op de heuvel
De leraar keek altijd naar de hemel.
Voor de onweerswolken die opsteegen als schuim
Je hebt een lange weg afgelegd, zei hij.
Dus ga je gang.
Zadel de zadel jongen rijd naar huis
Hij had 15 kilometer om te rijden.
Door het donkere landschap
Toen de storm zich voortbewoog
Nog één kreek over om over te steken.
Getroffen door driftwood boy en horse
Weggevaagd door razend schuim
En de verlichting boven ons
Liet het laatste zandbed zien
Waar de jongen en de pony lagen
En de oude boundry rijder Troy
Was degene die de jongen vond
En die de volgende dag de boodschap mee naar huis nam.
En de oude mensen zeggen
Van de lange nachten in Mei
Wanneer de wind door de vallei zwerft
Bonzende hoefslagen weerklinken
Door het lange houten land
Het is hun eigen saddle boy die naar huis rijdt.