Slim Dusty — King of Kalgoorlie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "King of Kalgoorlie" van Slim Dusty.
Songteksten
One night I was strollin' the time seemed to drag
I paused for a drink from the bronze water bag
That old Paddy Hannan holds out all the while
And I’ll swear that he slipped me a wink and a smile
Born on the breeze came the throb of the mines
And up in the city the mid nightly chimes
And the ghosts of the past and Paddy and I Delved in the realms of the days long gone by From all the world over adventurers came
To gamble their lives on the Nullarbor plain
They’d fight and they’d laugh they’d love and they’d live
And they’d die as they saw what the earth had to give
For how many times has the story been told
On the fields they all knew there are two kinds of gold
There’s the gold that men die for and struggle and strive
And the gold we call water that keeps men alive
We can only imagine their perils and fears
The hardships the heartaches their triumphs and tears
Dame fortune was fickle while many she spurned
She smiled upon others, some never returned.
Today, there are younger strong hands at the reins
But the gallant old prospector always remains
He’s there in the sunset the trees and the dust
His spirit is ours in his land our trust
Oh, he’s there sure enough in the big school of mines
In the books in the children those brave little vines
For the soul does not die as it passes the years
And what braver men than the old pioneers
So, old Paddy Hannan sits there on his throne
And dreams of the past and the days he had known
The clothes that he wears are not much for style
But who cares for that on the old golden mile.
Yes old Paddy Hannan in sunshine or rain
Dwells in the street which carries his name
His majesty watches out there all alone
The King of Kalgoorlie on his street corner throne.
Songtekstvertaling
Op een avond was ik aan het wandelen de tijd leek te slepen
Ik pauzeerde voor een drankje uit de bronzen waterzak.
Die oude Paddy Hannan houdt het de hele tijd vol.
En ik zweer dat hij me een knipoog en een glimlach gaf.
Geboren op de wind kwam het gas van de mijnen
En in de stad midden in de nacht de klokken luiden
En de geesten van het verleden en Paddy en ik delven in de gebieden van de dagen die lang voorbij gingen van de hele wereld over avonturiers kwamen
Om hun leven te riskeren op de Nullarbor vlakte
Ze zouden vechten en lachen ze zouden liefhebben en ze zouden leven
En ze zouden sterven als ze zagen wat de aarde te geven had
Hoe vaak is het verhaal al verteld?
Op de velden wisten ze allemaal dat er twee soorten goud waren.
Daar is het goud waar mannen voor sterven en vechten en streven
En het goud dat we water noemen dat mensen in leven houdt
We kunnen ons alleen hun gevaren en angsten voorstellen.
De ontberingen de harten van hun triomfen en tranen
Dame fortune was wispelturig terwijl velen ze versmaadde.
Ze lachte naar anderen, sommigen kwamen nooit meer terug.
Vandaag, zijn er jongere sterke handen aan de teugels
Maar de galante oude goudzoeker blijft altijd
Hij is daar in de zonsondergang de bomen en het stof
Zijn geest is van ons in zijn land ons vertrouwen
Oh, hij is daar zeker genoeg in de grote mijnenschool
In de boeken van de kinderen die dappere kleine wijnstokken
Want de ziel sterft niet als het door de jaren heen gaat
En wat moediger dan de oude pioniers
Dus Paddy Hannan zit daar op zijn troon.
En dromen van het verleden en de dagen die hij had gekend
De kleren die hij draagt zijn niet erg stijlvol.
Maar wie geeft daar om op de oude gouden mijl.
Ja, Paddy Hannan in sunshine or rain
Woont in de straat die zijn naam draagt
Zijne Majesteit kijkt daar helemaal alleen.
De koning van Kalgoorlie op zijn straathoektroon.