Slim Dusty — Believe It Or Not songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Believe It Or Not" van Slim Dusty.

Songteksten

He was a gun shearer, a ringer of sheds
Who had come to the end of his run,
So he let out a yell and threw down his blade,
The last of his ten had been done.
Then he went to the office and asked for his cheque,
And the manager paid him in cash,
Then he rolled up his blanket and started for home
'Ere he gambled at cards and got rash
He camped for the night 'neath the trees by the road,
Away from the cold and the damp,
When a swagman came out of the ev’nin' dusk
And started to make up his camp.
«Come and join me old timer» the shearer said,
«I've tucker enough here for two.»
«My ole tucker bag’s light», the old feller said,
«Thanks boy, don’t mind if I do.»
Guitar
When the meal was finished they started to talk,
In the way that travellers do,
An' the old feller said, «You been travellin' long?»
«Your gear an' your blanket look new.»
«No, I’m not on the track» the shearer said,
«I'm a shearer just finished my run,
An' I’ve five hundred dollars in this here purse,
Just to prove that my job has been done.»
«Oooooh, five hundred dollars» the old feller said,
«That's a lot of money me son»
there’s many a man been murdered for less,
Buried some place on the run."
Then he went to his swag and took out a knife,
And also a sharpening stone,
As he sharpened the edge an' he looked up and said,
«You should never have travelled alone.»
Oh, the shearer thought what a fool he’s been,
To open his mouth so wide,
He was sure the old man would wait 'til he slept
An' then bury that knife in his hide.
So he lay in his blanket an' waited to hear,
The sound as the swagman slept,
When he heard the first snore, he slipped out of bed,
Into the darkness he crept.
But he hadn’t gone far when he thought he could hear,
Footsteps not far at the back,
So he quickened his pace from a walk to a trot,
The footsteps kept pounding the track.
At last he was running flat out in the dark,
From fear he was almost blind,
An' the faster he went, the faster they came,
Those footsteps padding behind.
Then he stumbled and fell with a terrible thud,
Cross a log that lay on the track,
As he lay there gasping and fancin'
He felt the point of that knife in his back.
And there he trembled with energy spent,
An' he knew that his race had been run,
When the swagman fell over the log at his side,
An' whispered «Who's after us son?»
Well the shearer heaved a great sigh of relief,
An' said, «No one is after us dad.»
«Well if no one’s chasin' «the old feller said,
«What the hell are we runnin' fur, lad.»

Songtekstvertaling

Hij was een wapenschaar, een ringer van schuren.
Die aan het einde van zijn rit gekomen was,
Dus liet hij een schreeuw uit en gooide zijn mes naar beneden.,
De laatste van zijn tien was gedaan.
Toen ging hij naar kantoor en vroeg om zijn cheque.,
En de manager betaalde hem contant.,
Toen rolde hij zijn deken op en ging naar huis.
Voordat hij gokte op kaarten en uitslag kreeg.
Hij kampeerde ' s nachts bij de bomen langs de weg.,
Weg van de kou en de vochtigheid,
Toen een swagman uit de avond kwam
En begon zijn kamp op te bouwen.
"Kom bij me, ouwe" zei de snijder.,
"Ik heb tucker genoeg voor twee.»
"My ole tucker bag 's light", zei de oude kerel,
"Bedankt jongen, vind het niet erg als ik dat doe.»
Gitaar
Toen het eten klaar was begonnen ze te praten.,
Zoals reizigers doen,
En de oude kerel zei, " reis je al lang?»
"Je spullen en je deken zien er nieuw uit.»
"Nee, Ik ben niet op de baan" zei de snijder,
"Ik ben een shearer net klaar met mijn run,
En ik heb 500 dollar in deze tas.,
Gewoon om te bewijzen dat mijn werk gedaan is.»
"Oooooh, 500 dollar" zei de oude kerel,
"Dat is veel geld mijn zoon»
er zijn er veel vermoord voor minder.,
Ergens begraven op de vlucht."
Toen ging hij naar zijn swag en pakte een mes.,
En een scherpe steen.,
Toen hij de rand scherpte keek hij op en zei:,
Je had nooit alleen moeten reizen.»
Oh, de shearer dacht wat een dwaas hij is geweest,
Om zijn mond zo wijd te openen,
Hij wist zeker dat de Oude man zou wachten tot hij sliep.
En begraaf dan dat mes in zijn huid.
Dus hij lag in zijn deken en wachtte om te horen,
Het geluid als de swagman sliep,
Toen hij de eerste snurk hoorde, glipte hij uit bed.,
In de duisternis die hij kroop.
Maar hij was niet ver gegaan toen hij dacht dat hij kon horen,
Voetstappen niet ver achter,
Dus hij versnelde zijn tempo van een wandeling naar een tocht.,
De voetstappen bleven op het spoor kloppen.
Eindelijk rende hij weg in het donker.,
Uit angst was hij bijna blind.,
Hoe sneller hij ging, hoe sneller ze kwamen.,
Die voetstappen vervellen achter.
Toen struikelde hij en viel met een verschrikkelijke plof.,
Kruis een boomstam die op het spoor lag,
Terwijl hij daar lag te happen en te fantaseren'
Hij voelde de punt van dat mes in zijn rug.
En daar beefde hij met al zijn energie.,
En hij wist dat zijn ras was gerund,
Toen de swagman over de boomstam viel.,
Wie zit er achter ons aan, zoon?»
De trommelsnijder gaf een zucht van verlichting.,
En zei: "Niemand zit achter ons aan, pap.»
"Nou, als er niemand zit te jagen" zei de oude kerel,
"Wat rijden we in godsnaam, jongen.»