Sleeping At Last — The Projectionist songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Projectionist" van Sleeping At Last.
Songteksten
When I was young I fell in love with story,
With the eleventh hour, with the blaze of glory.
The theater lights dim and all goes quiet.
In the darkest of rooms, light shines the brightest.
When hands are tied and clocks are ticking,
An audience convinced: we’re leaning in,
Holding our breath again.
Just when we thought the game was over
The music lifts and our dying solider lives!
And we breathe a sigh of relief.
We’re leaving, we’re leaving our shadows behind us now.
We’re leaving, we’re leaving it all behind for now.
But even dust was made to settle
And if we’re made of dust, then what makes us any different?
I guess we give what we’ve been given:
A family tree so very good at giving up When we’ve had enough.
Though truth is heavier than fiction,
Gravity lifts as the projectionist rolls tape.
And it makes us brave again
And it makes us brave again
And it makes us brave.
So we’re leaving, we’re leaving our shadows behind us now.
We’re leaving, we’re leaving it all behind for now.
And it makes us brave again
And it makes us brave.
We’re leaving, we’re leaving ‘em all behind for now.
Songtekstvertaling
Toen ik jong was, werd ik verliefd op verhaal.,
Met het elfde uur, met de gloed van glorie.
De lichten dimmen en alles wordt stil.
In de donkerste kamers, schijnt licht de helderste.
Wanneer de handen gebonden zijn en de klokken tikken,
Een publiek overtuigd: we leunen naar binnen,
Onze adem weer inhouden.
Net toen we dachten dat het spel voorbij was.
De muziek tilt op en onze stervende soldaat leeft!
En we ademen een zucht van opluchting.
We laten onze schaduwen achter ons.
We laten alles voorlopig achter ons.
Maar zelfs stof werd gemaakt om te settelen
En als we van stof zijn, wat maakt ons dan anders?
Ik denk dat we geven wat ons gegeven is.:
Een stamboom zo goed in opgeven als we er genoeg van hebben.
Hoewel de waarheid zwaarder is dan fictie,
Zwaartekracht neemt toe als de operateur tape rolt.
En het maakt ons weer dapper.
En het maakt ons weer dapper.
En het maakt ons dapper.
Dus we vertrekken, we laten onze schaduwen achter ons.
We laten alles voorlopig achter ons.
En het maakt ons weer dapper.
En het maakt ons dapper.
We laten ze voorlopig allemaal achter.