Sleeping At Last — Slow & Steady songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Slow & Steady" van Sleeping At Last.
Songteksten
You carved our initials
into these family trees.
but when the branches are bare and broken,
love is so hard to reach.
we’ve learned to brace for the worst
and to read the last pages first,
surrender feels safe.
maybe the soul is the soil that holds the fallen seed,
or the light pouring down in between the rain clouds,
daring life to reach;
or maybe it’s the rings in the trunk of the tree,
a birthmark time will leave
to measure the past.
but we can’t dream when we’re wide awake
or fall in love with a heart too strong to break.
faith is expensive to taste,
and time is borrowed loose change
that’s already been spent.
maybe the soul is the tone of voice
that unearthed the words that we needed…
maybe the soul is a suitcase that holds the backup plan —
a collection of keys and the patience we need
to start again.
maybe it’s the thresholds that swallow us whole
as we learn to let go,
in spite of the dirt on our clothes.
Songtekstvertaling
Je hebt onze initialen gekerfd.
in deze familie bomen.
maar wanneer de takken ontbloot en gebroken zijn,
liefde is zo moeilijk te bereiken.
we hebben geleerd ons voor te bereiden op het ergste.
en om eerst de laatste pagina ' s te lezen,
overgave voelt veilig.
misschien is de ziel de grond die het gevallen zaad vasthoudt.,
of het licht dat tussen de wolken instort,
gedurfd leven om te bereiken;
of misschien zijn het de ringen in de stam van de boom.,
een moedervlek tijd zal verlaten
om het verleden te meten.
maar we kunnen niet dromen als we klaarwakker zijn
of verliefd worden op een hart dat te sterk is om te breken.
geloof is duur om te proeven,
en tijd is geleend kleingeld
dat is al uitgegeven.
misschien is de ziel de toon van de stem
dat loste de woorden op die we nodig hadden.…
misschien is de ziel een koffer met een reserveplan. —
een verzameling sleutels en het geduld dat we nodig hebben
om opnieuw te beginnen.
misschien zijn het de drempels die ons helemaal opslokken.
als we leren om los te laten,
ondanks het vuil op onze kleren.