Sleeping At Last — Mars songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mars" van Sleeping At Last.
Songteksten
We laid our names to rest
Along the dotted line.
We left our date of birth
And our history behind.
We were full of life,
We could barely hold it in.
We were amateurs at war,
Strangers to suffering.
We made our families proud
But scared at the same time.
We promised we’d be safe,
Another lie from the front lines.
Our backs against the wall,
We’re surrounded and afraid.
Our lives now in the hands
Of the soldiers taking aim.
Our questions ricochet
Like broken satellites:
How our bodies, born to heal,
Become so prone to die?
Though time is ruthless,
It showed us kindness in the end,
By slowing down enough,
A second chance to make amends.
As life replayed, we heard a voice proclaim:
«lay your weapons down!
They’re calling off the war
On account of losing track
Of what we’re fighting for.»
So we found our way back home,
Let our cuts and bruises heal.
While a brand-new war began,
One that no one else could feel.
Our nights have grown so long.
Now we beg for sound advice.
«let the brokenness be felt
'til you reach the other side.
There is goodness in the heart
Of every broken man
Who comes right up to the edge
Of losing everything he has.»
We were young enough to sign
Along the dotted line.
Now we’re young enough to try
To build a better life.
To build a better life.
Songtekstvertaling
We legden onze namen te ruste
Langs de stippellijn.
We hebben onze geboortedatum verlaten.
En onze geschiedenis achter ons.
We waren vol leven.,
We konden het amper binnenhouden.
We waren amateurs in de oorlog.,
Vreemden voor lijden.
We hebben onze families trots gemaakt.
Maar tegelijkertijd bang.
We beloofden dat we veilig zouden zijn.,
Nog een leugen van de frontlinie.
Onze rug tegen de muur,
We zijn omsingeld en bang.
Ons leven ligt nu in de handen
Van de soldaten die richten.
Onze vragen ketsen af
Als gebroken satellieten:
Hoe onze lichamen, geboren om te genezen,
Zo gevoelig worden om te sterven?
Hoewel de tijd meedogenloos is,
Het toonde ons vriendelijkheid op het einde,
Door genoeg te vertragen,
Een tweede kans om het goed te maken.
Als het leven zich herhaalt, hoorden we een stem verkondigen:
leg je wapens neer.
Ze blazen de oorlog af.
Vanwege het verlies van spoor
Waar we voor vechten.»
Dus we vonden onze weg terug naar huis,
Laat onze wonden en kneuzingen genezen.
Terwijl een gloednieuwe oorlog begon,
Een die niemand anders kon voelen.
Onze nachten zijn zo lang geworden.
Nu smeken we om goed advies.
"laat de zwakheid worden gevoeld
tot je de andere kant bereikt.
Er is goedheid in het hart
Van elke gebroken man
Wie komt recht naar de rand
Om alles te verliezen wat hij heeft.»
We waren jong genoeg om te tekenen.
Langs de stippellijn.
Nu zijn we jong genoeg om het te proberen.
Om een beter leven op te bouwen.
Om een beter leven op te bouwen.