Sleeping At Last — Emphasis songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Emphasis" van Sleeping At Last.
Songteksten
Death is promised to the bee who’s sting protects the colony*
Was it’s life worth nothing more than honey for the queen?
Life is a branch and it is a dove, handcrafted by confusing love.
Sign language is our reply, when church beels make no sound.
In hollow towers and empty hives, we craved sweetness with a fear of heights.
Was it all just a grain of sand in and hourglass?
The smartest thing I’ve ever learned is that i don’t have all the answers,
Just a little light to call my own.
Though it pales in comparison to the overarching shadows,
A speck of light can reignite the sun and swallow darkness whole.
Death is a cold, blindfolded kiss.
It is the finger pressed upon our lips.
It puts an unwanted emphasis on how we should have lived.
Life is a gorgeous, broken gift.
Six billion+ pieces waiting to be fixed.
Love letters that were never signed, sent to where we live.
But the sweetest thing I’ve ever heard is that i don’t have to have the answers,
Just a little light to call my own.
Though it pales in comparison to the overarching shadows,
A speck of light can reignite the sun and swallow darkness whole
Songtekstvertaling
De dood is beloofd aan de bij wiens steek de kolonie beschermt.*
Was het leven niets meer waard dan honing voor de koningin?
Het leven is een tak en het is een duif, handgemaakt door verwarrende liefde.
Gebarentaal is ons antwoord, wanneer kerkelijke beels geen geluid maken.
In holle torens en lege korven, snakken we naar zoetigheid met hoogtevrees.
Was het allemaal een zandkorrel in en zandloper?
Het slimste wat ik ooit heb geleerd is dat ik niet alle antwoorden heb.,
Gewoon een beetje licht om mijn eigen te noemen.
Hoewel het verbleekt in vergelijking met de overkoepelende schaduwen,
Een vlekje licht kan de zon aansteken en de duisternis in zijn geheel doorslikken.
De dood is een koude, geblinddoekte kus.
Het is de vinger op onze lippen gedrukt.
Het legt een ongewenste nadruk op hoe we hadden moeten leven.
Het leven is een prachtig, gebroken geschenk.
Zes miljard + stukken wachten om te worden gerepareerd.
Liefdesbrieven die nooit getekend zijn, verstuurd naar waar we wonen.
Maar het liefste wat ik ooit gehoord heb is dat ik de antwoorden niet hoef te hebben.,
Gewoon een beetje licht om mijn eigen te noemen.
Hoewel het verbleekt in vergelijking met de overkoepelende schaduwen,
Een vlekje licht kan de zon doen herleven en de duisternis in zijn geheel doorslikken.