Sleeping At Last — Earth songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Earth" van Sleeping At Last.
Songteksten
I dig 'til my shovel tells a secret,
Swear to the earth that I will keep it,
Brush off the dirt
And let my change of heart occur.
Sold soon after the appraisal,
The hammer struck the auction table
Louder than anything I’ve ever heard.
Fault lines tremble underneath my glass house.
But I put it out of my mind
Long enough to call it courage
To live without a lifeline.
I bend the definition
Of faith to exonerate my blind eye.
«'til the sirens sound, I’m safe.»
Meanwhile, my family’s taking shelter.
The sparks send the fire down the wire,
A countdown begins,
Until the dynamite gives in.
The echo, as wide as the equator,
Travels through a world of built up anger-
Too late to pull itself together now.
Fault lines tremble underneath our glass house.
But I put it out of my mind
Long enough to call it courage
To live without a lifeline.
I bend the definition
Of faith to exonerate my blind eye.
«'til the sirens sound, I’m safe.»
There was an earthquake.
There was an avalanche of change.
We were so afraid,
We cried ourselves a hurricane.
There were floods,
Tidal waves over us,
So we folded our hands and prayed.
Like a domino,
These wildfires grow and grow
Until a brand new world takes shape.
Fault lines tremble underneath our glass house.
But I put it out of my mind
Long enough to call it courage
To live without a lifeline.
I bend the definition
Of faith to exonerate my blind eye.
«'til the sirens sound, I’m safe.»
Songtekstvertaling
Ik graaf tot mijn schop een geheim vertelt.,
Zweer op de aarde dat ik het zal houden.,
Poets het vuil eraf.
En laat me van gedachten veranderen.
Kort na de taxatie verkocht,
De hamer sloeg op de veilingtafel.
Harder dan wat ik ooit gehoord heb.
Breuklijnen trillen onder mijn glazen huis.
Maar ik zet het uit mijn hoofd
Lang genoeg om het moed te noemen.
Om zonder levenslijn te leven.
Ik buig de definitie
Van geloof om mijn ogen te zuiveren.
"tot de sirenes klinken, ben ik veilig.»
Ondertussen zoekt mijn familie onderdak.
De vonken sturen het vuur door de draad,
Een aftelling begint,
Tot het dynamiet toegeeft.
De echo, zo breed als de evenaar,
Reist door een wereld van opgebouwde woede-
Het is nu te laat om bij elkaar te komen.
Breuklijnen trillen onder ons Glazen Huis.
Maar ik zet het uit mijn hoofd
Lang genoeg om het moed te noemen.
Om zonder levenslijn te leven.
Ik buig de definitie
Van geloof om mijn ogen te zuiveren.
"tot de sirenes klinken, ben ik veilig.»
Er was een aardbeving.
Er was een lawine van verandering.
We waren zo bang.,
We hebben onszelf een orkaan gehuild.
Er waren overstromingen.,
Vloedgolven over ons heen,
Dus we vouwden onze handen en baden.
Als een domino,
Deze bosbranden groeien en groeien
Totdat een gloednieuwe wereld vorm krijgt.
Breuklijnen trillen onder ons Glazen Huis.
Maar ik zet het uit mijn hoofd
Lang genoeg om het moed te noemen.
Om zonder levenslijn te leven.
Ik buig de definitie
Van geloof om mijn ogen te zuiveren.
"tot de sirenes klinken, ben ik veilig.»