Sleeping At Last — 101010 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "101010" van Sleeping At Last.
Songteksten
Hold your breath and count to 28.
Change is slow but i feel it taking shape.
Folding over us like waves
On origami ocean tides, we sway
Like blueprints constantly being rearranged.
Over microscopes we plan and strain.
The finest print in the whitest ink,
Before it dries, there’s no time to think.
It feels like everything we’ve known is sink or swim
But grey is not a compromise —
It is the bridge between two sides.
I would even argue that it is the color
That most represents God’s eyes.
Hold your breath and count to 29.
Connect the dots and cherish every line.
Paper cuts and trails aside,
Make a wish and hold it tight,
This time, we’ll try our very hardest not to try.
'cause grey is not a compromise —
It is the bridge between two sides.
The shores on which our stubborn land
And restless seas collide.
Grey is not just middle ground,
It is a truce that waits to be signed.
I would even argue that, from where we stand,
It most represents the color of God’s eyes.
So, let’s fold our atlas into paper planes.
Change is slow, but i feel it taking shape.
Songtekstvertaling
Hou je adem in en tel tot 28.
Verandering is langzaam, maar ik voel dat het vorm krijgt.
Vouw over ons heen als golven
Op origami zee getijden, we zwaaien
Zoals blauwdrukken die constant worden herschikt.
Bij microscopen plannen we en spannen we ons in.
De beste afdruk in de witste inkt,
Voordat het droog is, is er geen tijd om na te denken.
Het voelt alsof alles wat we hebben gekend is zinken of zwemmen.
Maar grey is geen compromis. —
Het is de brug tussen twee kanten.
Ik zou zelfs beweren dat het de kleur
Dat staat voor Gods ogen.
Hou je adem in en tel tot 29.
Verbind de punten en koester elke lijn.
Opzij gesneden papier,
Doe een wens en hou hem stevig vast.,
Deze keer zullen we ons uiterste best doen om het niet te proberen.
want grey is geen compromis. —
Het is de brug tussen twee kanten.
De kusten waarop ons eigen land
En rusteloze zeeën.
Grijs is niet alleen middengrond.,
Het is een wapenstilstand die wacht om getekend te worden.
Ik zou zelfs beweren dat, van waar wij staan,
Het vertegenwoordigt de kleur van Gods ogen.
Laten we onze atlas in papieren vliegtuigen vouwen.
Verandering is langzaam, maar ik voel dat het vorm krijgt.