Slagmaur — Klokker tramp songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Klokker tramp" van Slagmaur.
Songteksten
Staring at my reflection
That lies as much as I do.
Reminding myself
To keep the mask from slipping.
Afraid to see
What lies beneath the foundations.
Is there anything left but decay?
Is there anything left of me?
My kingdom.
Oh, my kingdom for an answer
To this cancer deep inside
That I invented.
A half-life I invited
A glass heart I constructed.
And no path that leads to home.
And I am calling.
Calling to God to save me
From my crushing guilt.
From the jagged pieces of my soul.
And I can near his laughter clearly.
Is he laughing with me, or at me?
And I guess it’s fucking fitting
Either way.
How I plead.
How I desperately want to believe
That we are more than mere marionettes
Dancing on ethereal strings
Held by no one.
And yet the Puppets Dream I hold close
Just wanting to be real
For one brief moment.
Even after so many years
I can still feel the old wounds bleed.
And every step I take
Seems to remove me from myself.
The old me is dead.
The new stillborn.
And I’m caught somewhere in between
The grave and the azure sky.
The sand in the hourglass runs low.
Let it fall.
Let it fall.
I never wanted to be me anyway.
Songtekstvertaling
Staren naar mijn spiegelbeeld
Dat liegt net zoveel als ik.
Mezelf eraan herinneren
Om te voorkomen dat het masker uitglijdt.
Bang om te zien
Wat onder de fundamenten ligt.
Is er nog iets anders dan verval?
Is er nog iets van me over?
Mijn Koninkrijk.
Oh, mijn Koninkrijk voor een antwoord
Naar deze kanker diep van binnen
Dat heb ik uitgevonden.
Een halfwaardetijd die ik heb uitgenodigd
Een glazen hart dat ik gemaakt heb.
En geen pad dat naar huis leidt.
En ik bel.
Roepen tot God om mij te redden
Van mijn verpletterende schuld.
Van de gekartelde stukken van mijn ziel.
En ik kan duidelijk bij zijn gelach zijn.
Lacht hij met mij of met mij?
En ik denk dat het verdomd passend is.
Hoe dan ook.
Hoe ik pleit.
Hoe ik wanhopig wil geloven
Dat we meer zijn dan alleen marionetten
Dansen op etherische snaren
Vastgehouden door niemand.
En toch dromen de marionetten ik blijf dichtbij
Ik wil gewoon echt zijn.
Heel even maar.
Zelfs na zoveel jaren
Ik voel de oude wonden nog bloeden.
En elke stap die ik zet
Lijkt me van mezelf te verwijderen.
De oude ik is dood.
De nieuwe doodgeboren.
En ik zit ergens tussenin.
Het graf en de azuurhemel.
Het zand in de zandloper is bijna op.
Laat het vallen.
Laat het vallen.
Ik wilde toch nooit mezelf zijn.