Skyclad — Cardboard City songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cardboard City" van Skyclad.
Songteksten
Hands locked in darkness — a nocturnal greeting
We flutter like moths round the brazier’s flame
Shrouded in shadow — our clandestine meeting
Here where past and present are one and the same.
No-one dies in Cardboard City
Faces only fade away
Eat your pride and take their pity
Fight to live another day.
And did those feet in ancient times
Walk bare upon these lonely streets like mine?
Does God watch us from that penthouse high above
His children down below who live on air and love?
Wrapped in old headlines beneath this shop awning
I shiver in silence and wait for the morning.
No-one cries in Cardboard City
That would be a waste of tears
Eat your pride and take their pity
Like you have so many years.
Youth of our nation — A lost generation
Like lepers we march to the chimes of Big Ben.
Exiled and rejected by powers elected
Our cries from the gutter don’t reach number ten.
Give us this day our daily bread
Before the headlines read «bring out your dead.»
Chip-wrapper flowers are blown onto this cardboard grave
My spray paint epitaph upon the wall it says…
«Here lies the bones of some poor homeless vagrant
He died as he lived, in the shit on the pavement.»
No-one dies in Cardboard City
Faces only fade away
Eat your pride and take their pity
Fight to live another day.
No-one cries in Cardboard City
That would be a waste of tears
Eat your pride and take their pity
Like you have so many years.
Songtekstvertaling
Handen opgesloten in de duisternis - een nachtelijke begroeting
We fladderen als motten rond de vlam van de vuurkorf.
Gehuld in schaduw-onze clandestiene ontmoeting
Hier waar verleden en heden één en hetzelfde zijn.
Niemand sterft in kartonnen stad
Gezichten vervagen alleen maar
Eet je trots op en heb medelijden met ze.
Vecht om een andere dag te leven.
En deden die voeten in de oudheid
Naakt door deze eenzame straten lopen, zoals de mijne?
Kijkt God naar ons vanuit dat penthouse hoog boven
Zijn kinderen beneden die leven van lucht en liefde?
Gewikkeld in oude krantenkoppen onder deze tent
Ik ril in stilte en wacht op de ochtend.
Niemand huilt in kartonnen stad
Dat zou zonde van de tranen zijn.
Eet je trots op en heb medelijden met ze.
Alsof je zoveel jaren hebt.
Jeugd van onze natie-een verloren generatie
Als melaatsen marcheren we naar de klokken van Big Ben.
Verbannen en afgewezen door verkozen machten
Onze kreten uit de goot bereiken nummer tien niet.
Geef ons heden ons dagelijks brood
Voor de krantenkoppen lezen: "breng je doden naar buiten.»
Chip-wikkel bloemen worden op dit kartonnen graf geblazen.
Mijn spuitverf epitaph op de muur er staat…
"Hier liggen de botten van een arme dakloze zwerver
Hij stierf zoals hij leefde, in de stront op de stoep.»
Niemand sterft in kartonnen stad
Gezichten vervagen alleen maar
Eet je trots op en heb medelijden met ze.
Vecht om een andere dag te leven.
Niemand huilt in kartonnen stad
Dat zou zonde van de tranen zijn.
Eet je trots op en heb medelijden met ze.
Alsof je zoveel jaren hebt.