Sir Elwoodin Hiljaiset Varit — Elisa songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Elisa" van Sir Elwoodin Hiljaiset Varit.
Songteksten
Hänellä on arvet laihoissa ranteissaan
ja tatuoitu olkapää
Tummien lasien taa piilottelee
raukka ristejä silmissään
Hän on jo lapsena langennut
ja nuoruutensa valvonut
ja vanhuuttaan nyt vihaten, kulkee eksyneenä
kuin lajinsa viimeinen
Hän syntyi sinne, missä pienet tytöt
liian nopeasti vanhenee
Sinne, missä pelko silmissään
kansa Herran sanaa kuuntelee
Siellä miehet oppii miehiksi
ja naiset opetetaan nöyrtymään
kun Ladan hikisillä takapenkeillä
niiden unelmilta siivet revitään
Elisa, tyttö etelän kaipuu silmissään
Elisa, syntyi alle tähtien pohjoisten
Elisa, ei tahtoon isänsä suostunut nöyrtymään
Elisa, hän tahtoi lentää kuin lajinsa viimeinen
Hän kertoo tarinoita itsemurhasta insestiin,
Tukholmasta, viinasta, kamasta,
miehistä ja rahasta ja kaikesta paskasta
joista etsin muka vapautta
kunnes eräänä iltana
Göteborgissa pienellä kujalla
ja lasisilla silmillään tuijotti lumisadetta
ja kun maa muuttui valkeaksi
hän muuttui vanhaksi, hän repi ranteensa auki
ja lumeen kirjaimin punaisiin, nimensä kirjoitti
Elisa, tyttö etelän kaipuu silmissään
Elisa, syntyi alle tähtien pohjoisten
Elisa, ei tahtoon isänsä suostunut nöyrtymään
Elisa, nyt hän lentäen lähtee kuin lajinsa viimeinen
Sinä aamuna kun hän heräsi
sairaalassa, sidottuna selälleen
ja seiniä valkoisia katseli
eikä tuntenut enää siipiään
oli kiinni saanut raaka tuuli idästä
joka tanssittaa vanhoja luurankoja
ja nyt ne pirut pyörii nyt hänen silmissään,
ei kestä niitä selvänä katsella.
Elisa, tyttö etelän kaipuu silmissään
Elisa, täällä alla tähtien pohjoisten
Elisa, ei tahtoon isänsä suostunut nöyrtymään
Elisa, nyt hän ristinsä raahaa kuin lajinsa viimeinen
Songtekstvertaling
Hij heeft littekens op zijn dunne polsen.
en getatoeëerde schouder
Verstopt achter donkere glazen
arme kruizen in zijn ogen
Hij is gevallen als kind.
en zijn jeugd onder toezicht
en nu hij zijn ouderdom haat, dwaalt hij af.
als de laatste van zijn soort
Ze is geboren waar de kleine meisjes
te snel oud worden
Waar angst in zijn ogen
mensen luisteren naar het woord van de Heer
Daar leren mannen om mannen te zijn.
en de vrouwen worden onderwezen om zich te vernederen.
als ik op zweterige achterbanken laad
uit hun dromen zijn hun vleugels gescheurd
Elisa, het meisje met het verlangen van het zuiden in haar ogen
Elisa, geboren onder de sterren van het noorden
Elisa, naar de wil van haar vader, weigerde nederig te zijn.
Elisa, ze wilde vliegen als de laatste van haar soort.
Hij vertelt verhalen over zelfmoord aan incest.,
Stockholm, drank, spul,
mannen en geld en al die troep.
waar ik op zoek ben naar vrijheid
tot op een nacht
Göteborg in een klein steegje
en met zijn glazige ogen starend naar de sneeuw
en wanneer de aarde wit wordt
hij werd oud, hij scheurde zijn pols open.
en in de sneeuw met rode letters, werd zijn naam geschreven
Elisa, het meisje met het verlangen van het zuiden in haar ogen
Elisa, geboren onder de sterren van het noorden
Elisa, naar de wil van haar vader, weigerde nederig te zijn.
Elisa, nu vliegt hij weg als de laatste van zijn soort.
De ochtend dat hij wakker werd
in het ziekenhuis, vastgebonden aan zijn rug.
en naar de witte muren kijken
en hij voelde zijn vleugels niet meer.
had de ruwe wind uit het Oosten gevangen
wie danst oude skeletten
en nu rollen die duivels in zijn ogen,
je kunt er niet tegen als je nuchter bent.
Elisa, het meisje met het verlangen van het zuiden in haar ogen
Elisa, hier onder de sterren van het noorden.
Elisa, naar de wil van haar vader, weigerde nederig te zijn.
Elisa, nu sleept ze haar kruis als de laatste van haar soort.