Sinkope — La Flor De Los Besos songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Flor De Los Besos" van Sinkope.
Songteksten
Abriguémonos bien, Alegría, que barrunto días frescos
Y jodías son las pulmonías con este tiempo
Y andemos sigilosos y raudos pa no ser descubiertos
Y pongamos a buen recaudo la flor de los besos
Que este invierno trae oscuridad y rabiosos vientos
Que arrastran nubes preñás de agrios recuerdos
Que harán que el sol no se asome y siga durmiendo
Y se ponga a tronar de cojones en nuestros adentros
Y, si no sale el sol, la flor de los besos llora en exceso
Anegándolo tó
Y tejiendo lodos que nos muestran el modo
De hundirnos al son
De los golpes producidos por los silencios caídos
Sobre tablaos podridos por la humedad del dolor
Que se duerma la tristeza abrazá a la pereza
Y que cuando se despierte
No tenga ganas de hacer…
Que no pueda extender su red de barro y maleza
Y la pereza la convenza para dormir otra vez
Para dormir otra vez
Abriguémonos bien, Alegría, y avivemos el fuego
Aunque sea con hojas caídas y palos de incienso
Y zurzamos las mantas raídas
Por el uso y el tiempo
Pa echárnoslas por encima si arrecia ésto, que el sol volverá a arder cuando
decida
Romper la espesa neblina y rozarnos la piel
Y, en cuanto arde el sol
La flor de los besos abre su pecho
Y riega, con su olor
Sonrisas resfriás que alegres se asoman
A ver desfilar a la luz y al color
Que abandonan la bardoma
Donde quedaron inmersos tras la inundación
Que dejó el llanto en exceso de la flor de los besos
Por eso quiero, Alegría, ponerme todos los días
La ropita que a media confeccionas pa mi piel
Que a la que llevo estos días le estoy cogiendo manía
Está muy descoloría y no deja de encoger
Eternamente. Y nunca despierte. No, no, que no
Que nunca despierte, que no, que no, que nunca despierte…
Songtekstvertaling
Laten we beschutting zoeken, joy, die barrunto koele dagen.
En jodias zijn longontsteking in dit weer.
En we lopen heimelijk en heimelijk, zodat we niet ontdekt worden.
En laten we de kiss flower veilig plaatsen.
Dat deze winter duisternis en woeste winden brengt
Sleeping clouds Dangerous with citrus memories
Dat de zon niet zal oprijzen en slapen
En hij begint te klinken als stront in ons.
En als de zon niet opkomt, huilt de bloem van kussen te veel.
Je verdrinken.
En weven modder die ons de weg wijst
Van zinken naar de zoon
Van de klappen veroorzaakt door de gevallen stiltes
Op door de vochtigheid van de pijn roteerde planken
Laat je slapen verdriet omhels luiheid
En dat als hij wakker wordt
Ik heb geen zin om te doen.…
Dat hij zijn netwerk van modder en onkruid niet kan uitbreiden
En luiheid overtuigt haar om weer te slapen.
Om weer te slapen
Laten we goed schuilen, vreugde, en het vuur ontsteken.
Zelfs met gevallen bladeren en wierookstokken
En we lieten de geschraapte dekens achter.
Door gebruik en tijd
Om ze over ons heen te gooien als dit erger wordt, dat de zon weer zal branden wanneer
beslissen
Breek de dikke mist en wrijf over onze huid
En zodra de zon brandt
De kus bloem opent haar borst
En water geven, met zijn geur.
Glimlachen blije verkoudheid komt naar buiten
Om de parade in licht en kleur te zien
Die de burdock verlaten
Waar ze werden ondergedompeld na de zondvloed
Dat liet het huilen boven de bloem der kussen.
Daarom wil ik, joy, elke dag dragen.
De jurk die half mijn huid maakte
Dat degene die ik heb genomen deze dagen Ik ben Rage
Het is zeer verkleurd en stopt niet met krimpen
Eeuwig. En nooit wakker worden. Nee, nee, nee.
Word nooit wakker, word nooit wakker, word nooit wakker…