Simone Cristicchi — Scippato songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Scippato" van Simone Cristicchi.

Songteksten

Ci tirerò con una fionda, e cambierò i piani di volo alla cicogna.
E piano planerò in una casa dove un bambino lo aspettano,
come un presepe perfetto, e lo innaffiano d’affetto.
Mica vero che giocavo a nascondino
in quel cassonetto dove mi hanno trovato,
forse mi avevano dimenticato, forse mi avevano parcheggiato,
forse mi avevano imprestato… scippato.
Ma io ringrazio la vita ogni giorno per quello che ho avuto e l’amore che ho dato
ché siamo palloncini persi in un volo infinito nel cielo.
Per le ginocchia sbucciate, le scarpe slacciate, per ogni pennarello finito,
per colorare il disegno di un mondo perfetto.
Mica vero che giocavo a lavorare
in quel sottoscala dove mi hanno trovato.
Le mani sporche e mai di cioccolato, seconda scelta di un supermercato
io vita «a perdere» appena nato… tradito, scippato.
Ma io ringrazio la vita lo stesso ogni volta che piango, ogni volta che rido
e per avermi insegnato che cosa vuol dire «perdono».
Per ogni fetta di torta mangiata, la mia bicicletta un poco arrugginita,
per il tuo amore che ogni giorno mi salva la vita…
Ci tirerò con una fionda, e cambierò i piani di volo alla cicogna.
(Grazie a Silvia Mannucci per questo testo)

Songtekstvertaling

Ik zal er een katapult naar gooien, en Ik zal de ooievaar vluchtplannen veranderen.
En langzaam zal ik in een huis glijden waar een kind op hem wacht.,
als een perfecte wieg, en ze water het met genegenheid.
Ik speelde geen verstoppertje.
in die container waar ze me vonden.,
misschien zijn ze me vergeten, of hebben ze me geparkeerd.,
misschien was ik geleend ... beroofden.
Maar ik dank het leven elke dag voor wat ik had en de liefde die ik gaf
want we zijn ballonnen verloren in een oneindige vlucht in de lucht.
Voor geschilde knieën, losse schoenen, voor elke afgewerkte marker,
om de tekening van een perfecte wereld te kleuren.
Ik speelde niet op het werk.
in het trappenhuis waar ze me vonden.
Vuile handen en nooit chocolade, tweede keuze van een supermarkt
ik leef "te verliezen" pasgeborene ... verraden, beroofd.
Maar ik dank het leven hetzelfde elke keer als ik huil, elke keer als ik lach
en om me te leren wat 'vergiffenis' betekent.
Voor elk stuk taart gegeten, mijn fiets een beetje roestig,
voor jouw liefde dat elke dag mijn leven redt…
Ik zal er een katapult naar gooien, en Ik zal de ooievaar vluchtplannen veranderen.
(Dank aan Silvia Mannucci voor deze tekst)